Maria Karystianou: “My Pain Became Strength” – An In-Depth Interview in Down Town Magazine

Η Μαρία Καρυστιανού παραχωρεί μία από τις πιο βαθιές και αποκαλυπτικές συνεντεύξεις της ζωής της, στο περιοδικό Down Town, που κυκλοφορεί αύριο Κυριακή μαζί με τον “Φιλελεύθερο”.
Μιλώντας στον Γιάννη Χατζηγεωργίου, τοποθετείται με λόγο ευθύ και φορτισμένο για τις τύψεις που νιώθει, τον προσωπικό της πόνο, αλλά και τη συνειδητοποίηση πως η ανοχή και η σιωπή έχουν κόστος. «Φταίω», λέει χωρίς περιστροφές. Παράλληλα, αναφέρεται στο πολιτικό κίνημα που οργανώνεται, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για μια συλλογική διαδικασία και όχι προσωπική φιλοδοξία.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη:
Γιατί νιώθετε τύψεις; Δεν φταίτε εσείς για το δυστύχημα…
Φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα κι έλεγα «Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…». Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε.
Να, αυτά λέτε και όλοι περιμένουν τη στιγμή που θα ανακοινώσετε -και επίσημα πια!- τη δημιουργία του κόμματος στο οποίο, όπως φημολογείται, θα ηγείστε…
Το κίνημα των πολιτών, πραγματικά οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα. Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση – θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά.
Επειδή πηγαινοέρχεσαι συχνά στην Αθήνα, πώς μετακινείσαι τα τελευταία δύο χρόνια;
Με το αεροπλάνο. Και χρειάστηκε, μία δυο φορές, να χρησιμοποιήσω αυτοκίνητο.
Σε τρένο δεν θα ξαναμπείς;
Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω! Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο, όχι. Όχι από φόβο -αν και είναι επικίνδυνα- αλλά επειδή δεν το αντέχω. Ούτε μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό δεν θέλω να περνάω. Προτιμώ να κάνω έναν ολόκληρο κύκλο, προκειμένου να αποφύγω να δω τις γραμμές των τρένων…