The New World Order of Donald Trump

Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος του Ντόναλντ Τραμπ – Η «αγάπη» για την Γροιλανδία «παγώνει» ΝΑΤΟ και Ευρωπαίους
Μέχρι και την πρώτη δεκαετία του αιώνα που διανύουμε η κομβική ιστορική στιγμή, εκείνη που σηματοδοτούσε τον κόσμο στον οποίον ζούμε ήταν το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την επανακλογή Τραμπ φαίνεται ότι ο πλανήτης και η Ιστορία αποκτούν ένα νέο σημείο καμπής.
Χρειάστηκαν λιγότεροι από 12 μήνες παραμονής του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο για να καταλάβουν οι πάντες, σύμμαχοι και εχθροί, ότι τίποτε, ακόμα και τα «αυτονόητα» του μεταπολεμικού κόσμου, δεν είναι το ίδιο.
Τα πρώτα βέλη στους… γείτονες
Από την πρώτη μέρα της θητείας του ο αμερικανός πρόεδρος έδωσε το στίγμα. Ανακοίνωσε δυσθεώρητους δασμούς για τον Καναδά και το Μεξικό, κατηγορώντας τις κυβερνήσεις τους για εισαγωγή ναρκωτικών στις ΗΠΑ. Έγινε σαφές ότι οι δασμοί δεν θα είναι μόνο άξονας της οικονομικής πολιτικής, αλλά τρόπος άσκησης και της εξωτερικής πολιτικής. Για τον Καναδά μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι τον βλέπει περίπου ως την.. επόμενη πολιτεία των ΗΠΑ. Παράλληλα θεώρησε προσβολή το να ονομάζεται μία θάλασσα που βρέχει τις ακτές της χώρας του «Κόλπος του Μεξικού» και τον μετονόμασε σε «Κόλπο της Αμερικής».
Το σοκ των γειτόνων του ήταν εμφανές και οδήγησε πρόσκαιρα σε ένταση των μεταξύ τους σχέσεων, που όμως δεν πήρε διαστάσεις. Άλλωστε το «κόκκινο πανί» που άκουγε στο όνομα «Τριντό» αποχωρούσε. Παρόλα αυτά το στίγμα ήταν πολύ ισχυρό. Κανείς δεν θα μπορούσε να θεωρήσει ως δεδομένο τον Ντόναλντ, ακόμα και αν μέχρι πρότινος ήταν ο στενότερος σύμμαχός του.
Η «αγάπη» για την Γροιλανδία «παγώνει» ΝΑΤΟ και Ευρωπαίους
Ένα ακόμα όραμα του Ντόναλντ Τραμπ που παραμένει ενεργό μέχρι και τις μέρες μας είναι η Γροιλανδία. Ο αμερικανός έκανε σαφές ότι θέλει τη Γροιλανδία για «λόγους εθνικής ασφάλειας» και αυτό δεν ήταν ένα πυροτέχνημα. Το θέμα επανέρχεται με την ίδια ένταση συνεχώς με τους Δανούς να εκφράζουν τη δυσαρέσκεια τους και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να φοβούνται ότι οποιαδήποτε κίνηση των αμερικανών θα θέσει σε κίνδυνο τη συνοχή της Συμμαχίας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, όπως και σε όλα τα θέματα τα οποία θίγει δεν φαίνεται να έχει διάθεση να το συζητήσει. Η τελευταία δήλωσή του είναι αποκαλυπτική των προθέσεων του: «Είμαι οπαδός της Δανίας… αλλά, ξέρετε, το γεγονός ότι είχαν ένα σκάφος που έφτανε εκεί πριν από 500 χρόνια δεν σημαίνει ότι τους ανήκει η γη».
Κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι η στρατηγική των ΗΠΑ στο προσεχές διάστημα, αλλά η δήλωση ότι «χρειαζόμαστε την Γροιλανδία και αυτό θα γίνει είτε με τον εύκολο, είτε με τον δύσκολο τρόπο», αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και για στρατιωτική δράση. Προς το παρόν πάντως ο Ντόναλντ Τραμπ προτάσσει το οικονομικό δέλεαρ για τους κατοίκους του νησιού προσφέροντας από 10 έως 100 χιλιάδες δολάρια ανά κάτοικο για να προστρέξουν οικειοθελώς στις αμερικανές αγκάλες.
Ειρήνη, αλλά και βομβαρδισμοί
Το αγαπημένο αφήγημα του Ντόναλντ Τραμπ είναι ότι σταματά πολέμους. Ο ίδιος τους έχει μετρήσει οκτώ και θεωρεί μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο επίτευγμα του το ειρηνευτικό σχέδιο της Γάζας. Έχει βάλει δε σκοπό των επομένων μηνών να καταφέρει να σιγήσουν τα όπλα και στην Ουκρανία. Και εκεί όμως η στάση του είναι μεταβαλόμενη. Μπορεί να περάσει από το φλερτ με τον Πούτιν σε κυρώσεις κατά της Ρωσίας, από την απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι στον Ζελένσκι στην υπογραφή συμφωνίας για τις σπάνιες γαίες, από τις δηλώσεις ότι είμαστε μία ανάσα από την ειρήνη στην απογοήτευσή του από κάποιον από τους εμπολέμους.
Είναι κοινός τόπος ότι ο αμερικανός πρόεδρος είναι απρόβλεπτος, αλλά αυτή η διαπίστωση δεν αποκρούεται από τον Ντόναλντ Τραμπ, αντιθέτως το θεωρεί ένα από τα ατού του. Μιλώντας στους New York Times είπε ότι χρησιμοποιεί τη φήμη του ως απρόβλεπτου ηγέτη και τη βούλησή του να καταφεύγει γρήγορα στη στρατιωτική δράση, πολλές φορές με στόχο να πιέσει άλλα κράτη.
Η «πίστη στην ειρήνη» δεν τον εμποδίζει από την άλλη να βομβαρδίζει στόχους σε άλλες χώρες όταν πιστεύει ότι αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Στον πρώτο χρόνο της θητείας του έχει διατάξει βομβαρδισμούς στο Ιράν, στην Υεμένη, στη Νιγηρία και φυσικά στη Βενεζουέλα.
Η «σαγήνη» του πετρελαίου
Η επέμβαση στην Βενεζουέλα που οδήγησε στην μεταφορά του Νικόλας Μαδούρο στις ΗΠΑ ώστε να δικαστεί είναι ίσως η χαρακτηριστικότερη κίνηση που μπορεί να περιγράψει το πως αντιλαμβάνεται ο αμερικανός πρόεδρος τις διεθνείς σχέσεις, αλλά και το διεθνές δίκαιο.
Της επιχείρησης κατά του Μαδούρου είχαν προηγηθεί βομβαρδισμοί σκαφών σε διεθνή ύδατα που σύμφωνα με την αμερικανική κυβέρνηση μετέφεραν ναρκωτικά. Αντιδράσεις υπήρξαν και σε αυτές τις κινήσεις, ακόμα και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά δεν φαίνεται να ταρακούνησαν στο ελάχιστον τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο αμερικανός πρόεδρος δεν μιλάει με περιστροφές. Κάποιος άλλος στη θέση του θα έλεγε πως η επέμβαση στην Βενεζουέλα έγινε για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ευθαρσώς αυτό που τον ενδιαφέρει: Το πετρέλαιο.
Το δόγμα «Ντονρόε»
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ενοχλείται καθόλου αν του προσάψουν ότι γυρνάει τις διεθνείς σχέσεις στο μακρινό παρελθόν όπου ήταν κανόνας το δίκαιο της ισχύος. Άλλωστε 0 αγαπημένος του πρόεδρος είναι ο Ουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ, που ήταν ο ηγέτης της εδαφικής επέκτασης στα τέλη του 19ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής κατάληψης της Κούβας και της προσάρτησης της Χαβάης, του Πουέρτο Ρίκο, του Γκουάμ, των Φιλιππίνων και της Αμερικανικής Σαμόα.
Ο Τραμπ εμπνέεται και το δηλώνει από το Δόγμα Μονρόε του 19ου αιώνα. «Ήταν πολύ σημαντικό, αλλά το είχαμε ξεχάσει. Τώρα πια δεν το ξεχνάμε», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.
Η πολιτική του FAFO
Είτε στο εξωτερικό, είτε στο εσωτερικό το μότο του αμερικανού προέδρου είναι κάτι σαν «μην τα βάζεις μαζί μου». Άλλωστε στην επίσημη σελίδα του Λευκού Οίκου, λίγες μέρες νωρίτερα είχε αναρτηθεί η εικόνα του Ντόνταλντ Τραμπ βλοσηρού με την λέξη «FAFO». Η λέξη προέρχεται από την αμερικανική αργκό και σημαίνει «Fuck around and find out», που χρησιμοποιήθηκε από την ομάδα Proud Boys, υποστηρικτών του Τραμπ, που μάλιστα συμμετείχαν στα επεισόδια στο Καπιτώλιο το 2020. Είναι γεγονός ότι ποτέ κανείς ηγέτης δεν έστειλε με αυτόν τον τρόπο το μήνυμά του, που για πολλούς μοιάζει τρομακτικό.
Δεν είναι άλλωστε μόνο τα διεθνή μέτωπα στα οποία θέλει να κυριαρχήσει ο Ντόναλντ Τραμπ. Η Αμερική είναι βαθιά διχασμένη και αυτό το ρήγμα φαίνεται ότι γίνεται μεγαλύτερο μετά την δολοφονία μιας γυναίκας, 37 ετών, στη Μινεσότα, από μέλη του ICE, της ένοπλης ομάδας που ενισχύθηκε για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης. Ο αμερικανός πρόεδρος δέχεται έντονα πυρά από κυβερνήτες και δημάρχους για την δράση του σώματος, πλην όμως δεν φαίνεται να αλλάζει τακτική. Αισθάνεται κυρίαρχος και στο εσωτερικό και το δείχνει με κάθε ευκαιρία.
Όλα δημόσια
Μια τακτική που όμοια της δεν έχει καταγραφεί σε καμία άλλη ιστορική στιγμή, αλλά ούτε και σε άλλη χώρα του πλανήτη είναι ότι για τον Ντόναλντ Τραμπ δεν υπάρχει παρασκήνιο, δεν υπάρχουν κλειστές πόρτες, πίσω από τις οποίες λέγονται πράγματα, τα οποία δεν θα δουν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Για τον Ντόναλντ Τραμπ όλα μπορούν να ειπωθούν δημόσια: Προειδοποιήσεις, απειλές, νουθεσίες, πιέσεις μπορούν να ανήκουν στο μενού μιας συνέντευξής του ή μιας ανάρτησής του στο Truth Social. Για τον αμερικανό πρόεδρο το μόνο που μετράει είναι να είναι ο νικητής και πιστεύει ότι έχει κάθε τρόπο να το επιβάλλει.
Δεν ξέρουμε αν η εποχή Τραμπ έχει κάποια σχέση με το βιβλίο του Άλντους Χάξλεϊ «Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος». Το βέβαιο είναι ότι ο κόσμος δεν είναι πλέον ο ίδιος και υπάρχει μόνο ένα δεδομένο: Ότι πλέον δεν υπάρχουν δεδομένα.
Πηγή: cnn.gr