Άρθρο του Ανδρέα Κωνσταντίνου*
Κάθε εκλογική αναμέτρηση ανεξαρτήτως της χρονικής στιγμής και των συνθηκών μέσα στις οποίες διεξάγεται είναι με πολιτικούς όρους κρίσιμη και σημαντική.
Ωστόσο, η κρισιμότητα των επερχόμενων Βουλευτικών Εκλογών δεν περιορίζεται στη διαμόρφωση συσχετισμών δυνάμεων και του κομματικού χάρτη ή στις πιθανότητες κατάληψης της εξουσίας ενός εκάστου. Στην πραγματικότητα το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο: Είναι η εκλογική διαδικασία στην οποία καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα τι πολιτική και πολιτικούς θέλουμε να έχουμε.
Δεν είναι μυστικό ότι οι πολίτες είναι απογοητευμένοι. Φαίνεται ξεκάθαρα στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, ενώ αυτή η απογοήτευση αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων, όπου οι πολίτες φρόντισαν να στείλουν μηνύματα διά της ψήφου τους.
Αυτό ακριβώς το κλίμα επιχειρούν να αξιοποιήσουν μια σειρά από πρόσωπα και σχηματισμούς που κάνουν την εμφάνισή τους σε μία σαφή προσπάθεια να εξαργυρώσουν στην κάλπη τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Σχηματισμοί και πρόσωπα χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο και προσανατολισμό συστήνονται περίπου ως μεσσίες και διεκδικούν να γίνουν ρυθμιστές, πρωταγωνιστές στις διεργασίες χάραξης της γραμμής πλεύσης για την χώρα.
Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί έδωσαν αφορμές και δικαιώματα. Λάθη, παραλείψεις και κακές πρακτικές, συνέτειναν στη δημιουργία ενός εντεινόμενου κλίματος αμφισβήτησης και απαξίωσης από την κοινωνία και έστρωσαν το χαλί στον λαϊκισμό.
Έχουν προφανώς δίκαιο οι πολίτες να αισθάνονται απογοητευμένοι και θυμωμένοι. Είναι όμως πράγματι η λύση η ψήφος διαμαρτυρίας; Η επιβράβευση της δημαγωγίας, του λαϊκισμού, των εύκολων και ανέξοδων υποσχέσεων και των απολιτίκ προσεγγίσεων θα δώσουν απάντηση στα προβλήματα των πολιτών;
Στην πραγματικότητα, οι ζητούμενες αλλαγές και οι λύσεις στα προβλήματά τους δεν θα επέλθουν με επιβράβευση δυνάμεων που αν επικρατήσουν, θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια την χώρα στην αποσταθεροποίηση και στον εκτροχιασμό.
Όλοι όσοι έχουμε λόγο και ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου, έχουμε και την ευθύνη να αποτρέψουμε μια τέτοια επιζήμια για την πατρίδα μας πορεία. Έχουμε καθήκον να συστηθούμε ξανά στην κοινωνία και να αποδείξουμε στους πολίτες, όχι με λόγια αλλά με πράξεις, ότι αφουγκραζόμαστε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους και πως αυτή την φορά έχουμε στ’ αλήθεια λάβει τα μηνύματά τους.
Να τους πείσουμε με τις πρωτοβουλίες, τις δράσεις και τις πολιτικές μας πως αφήνουμε πίσω ό,τι τους πλήγωσε και είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε σκληρά για τα μεγάλα και τα σημαντικά, για λύσεις στα πραγματικά τους προβλήματα.
Μόνο έτσι θα ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και την πολιτική και θα ανακόψουμε την επικίνδυνη για την προοπτική της χώρας μας επέλαση του λαϊκισμού.
Με θεσμικές μεταρρυθμίσεις και πολιτικές με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις καθημερινές του ανάγκες. Με υπεύθυνες και τολμηρές πολιτικές πρωτοβουλίες που θα διορθώνουν τις στρεβλώσεις και τις παθογένειες του παρελθόντος. Που θα καταπολεμούν την διαφθορά στη ρίζα της και θα αποκαθιστούν την αξιοπιστία των θεσμών, της πολιτικής και του κράτους. Με πλήρη διαφάνεια, έλεγχο και μηδενική ανοχή σε φαινόμενα διαφθοράς.
Αυτή την Κύπρο οραματιζόμαστε στον Δημοκρατικό Συναγερμό και γι’ αυτή αγωνιζόμαστε. Δεν έχουμε διλήμματα. Είμαστε και θα συνεχίσουμε, οι εγγυητές της σταθερότητας και της προόδου, το ανάχωμα στον λαϊκισμό και στη δημαγωγία. Το κόμμα των λύσεων και των πράξεων. Αυτή ακριβώς είναι και η δική μου προσωπική δέσμευση. Ότι εφόσον οι πολίτες μου δώσουν τη δύναμη και μέσα από την Βουλή θα συνεχίσω να μιλώ με πράξεις, εστιάζοντας στην προώθηση λύσεων για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.
*Αντιδήμαρχος Αγλαντζιάς
Actions and Deeds as a Bulwark Against Populism
Andreas Constantinou's article analyzes the criticality of the upcoming parliamentary elections, arguing that the stakes are the choice of the political system and the policies desired by society. The author points out the disappointment of citizens, reflected in polls and previous election results, and the attempt by some formations to exploit this dissatisfaction. Constantinou emphasizes that the political system and institutions have contributed to the strengthening of populism through mistakes, omissions, and bad practices. However, he questions whether a protest vote is a solution, warning that rewarding demagoguery and uncosted promises will lead to instability and derailment. The author calls on all political actors to take responsibility for preventing such a development, redefining their relationship with society and demonstrating through actions their understanding of citizens' concerns. He stresses the need for initiatives and policies that address people's real problems and leave behind the failures of the past. Finally, Constantinou argues that regaining citizens' trust requires institutional reforms and policies focused on people and their daily needs, as well as responsible and bold initiatives that will correct the distortions and pathologies of the past and halt the onslaught of populism.
Similar Articles
Πράξεις και δράσεις ως ανάχωμα στον λαϊκισμό
Jan 23
You Might Also Like
Όταν το άσπρο γίνεται μαύρο οι πολίτες οδηγούνται στους ψεκασμένους
Jan 18
Η πολιτική που χρειαζόμαστε και η εξαπάτηση μας απ’ τους «μέγα ευεργέτες»
Jan 21