“Talking to Lakkotripis is Like Talking to Us”: How Papadopoulos’ Statements Contradict the Video Itself

Η επικοινωνιακή αντεπίθεση του Διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας, Βίκτωρα Παπαδόπουλου, με στόχο να θωρακίσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Διευθυντή του Γραφείου του, Χαράλαμπο Χαραλάμπους, απέναντι στο επίμαχο βίντεο, δείχνει να προσκρούει στα ίδια τα δεδομένα που αποτυπώνονται σε εικόνα και ήχο.
Παρά τις διαβεβαιώσεις περί νομιμότητας, θεσμικότητας και «παρερμηνείας», οι εξηγήσεις του Προεδρικού αφήνουν σοβαρά κενά. Η αποδόμηση της γραμμής Παπαδόπουλου εστιάζεται σε τέσσερα κομβικά σημεία.
1. Η «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη» ως πολιτικό άλλοθι
Ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος επιχείρησε να αποσυνδέσει τις αναφορές σε χρήματα από οποιαδήποτε πολιτική ή προεκλογική διάσταση, αποδίδοντάς τες στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.
Ωστόσο, στην πράξη, η κοινωνική ευθύνη αποτελεί εθελοντική πράξη που ακολουθεί την εγκατάσταση και λειτουργία μιας επένδυσης. Όταν, αντίθετα, η συζήτηση για «εισφορές» διεξάγεται ταυτόχρονα με αναφορές σε fast track διαδικασίες, προτεραιοποίηση αδειών και θεσμικές διευκολύνσεις, τότε η έννοια της κοινωνικής προσφοράς μετατρέπεται σε γκρίζα ζώνη.
Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: για ποιο λόγο ένας θεσμικός αξιωματούχος του Προεδρικού συζητά δωρεές με πρόσωπα που δεν έχουν καν εξασφαλίσει έγκριση επένδυσης;
2. Η «υβριδική επίθεση» ως μετατόπιση της συζήτησης
Η κυβερνητική αφήγηση μετατοπίζει το βάρος από το περιεχόμενο του βίντεο στο ποιος το κατέγραψε και γιατί, μιλώντας για υβριδικό πόλεμο και ξένες παρεμβάσεις.
Ακόμη κι αν οι συνομιλητές αποδειχθούν στημένοι ή προβοκάτορες, αυτό δεν αναιρεί τις απαντήσεις που δόθηκαν από τον Διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου. Εκτός κι αν το υλικό αποτελεί προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, οι λέξεις ειπώθηκαν, οι υποσχέσεις διατυπώθηκαν και οι αναφορές σε χρήματα καταγράφηκαν.
Η επίκληση της «υβριδικής επίθεσης» λειτουργεί περισσότερο ως επικοινωνιακός αντιπερισπασμός, παρά ως απάντηση στην ουσία: τι ακριβώς συζητούσαν κρατικοί αξιωματούχοι πίσω από κλειστές οθόνες για επενδύσεις εκατομμυρίων;
3. Η αποποίηση ευθύνης για τον Λακκοτρύπη που δεν στέκει
Ο ισχυρισμός ότι οι δηλώσεις του Γιώργου Λακκοτρύπη δεν δεσμεύουν το Προεδρικό, καταρρέει από το ίδιο το βίντεο. Ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους ακούγεται να δηλώνει ρητά στους επενδυτές ότι μπορούν να μιλούν με τον πρώην Υπουργό «σαν να μιλούν μαζί μας».
Η φράση αυτή προσδίδει στον Λακκοτρύπη άτυπο αλλά ουσιαστικό ρόλο εκπροσώπησης του Προεδρικού. Συνεπώς, η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποστασιοποιείται εκ των υστέρων από υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις που δόθηκαν μέσω προσώπου το οποίο η ίδια παρουσίαζε ως αξιόπιστο ενδιάμεσο.
4. Από την πολιτική λογοδοσία στη συναισθηματική υπεράσπιση
Η προσωπική διαβεβαίωση του Βίκτωρα Παπαδόπουλου ότι «βάζει το χέρι του στη φωτιά» για την εντιμότητα του Προέδρου δεν συνιστά πολιτικό επιχείρημα.
Η διαφάνεια σε μια δημοκρατία δεν εδράζεται σε προσωπικές μαρτυρίες συνεργατών, αλλά σε θεσμικό έλεγχο και καθαρές απαντήσεις. Αναφορές στο πού πηγαίνει να φάει ο Πρόεδρος ή στο ότι «θα φύγει με καθαρά χέρια» μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακές ατάκες, την ώρα που η κοινή γνώμη ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις για τον τρόπο άσκησης εξουσίας.
Η γραμμή υπεράσπισης του Προεδρικού επιχειρεί να παρουσιάσει μια απολύτως νόμιμη διαδικασία που απλώς παρεξηγήθηκε λόγω μοντάζ και σκοπιμοτήτων. Ωστόσο, το ίδιο το βίντεο αποκαλύπτει μια προβληματική κουλτούρα εξουσίας, όπου οι θεσμικές αποστάσεις θολώνουν και οι ρόλοι συγχέονται.
Οι δηλώσεις του Βίκτωρα Παπαδόπουλου λειτουργούν ως ασπίδα, αλλά είναι μια ασπίδα με εμφανείς ρωγμές οι οποιες δεν δημιουργήθηκαν από την αντιπολίτευση, αλλά από τις ίδιες τις εικόνες και τα λόγια που είδε και άκουσε η κοινωνία.