Bus Drivers Risk Job Loss Due to Speed Cameras

Αντιμέτωποι με την απώλεια της δουλειάς τους βρίσκονται δεκάδες επαγγελματίες οδηγοί λεωφορείων, οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν την επαγγελματική τους άδεια, εξαιτίας των συστηματικών καταγραφών παραβάσεων από κάμερες φωτοεπισήμανσης. Η καθημερινή προσπάθεια να διασφαλίσουν την ασφάλεια των επιβατών μετατρέπεται σε «παράπτωμα», ενώ η έλλειψη υποδομών και η αδιαφορία, αφήνουν τους οδηγούς αντιμέτωπους με την επαγγελματική τους εξόντωση.
Στην επαρχία Λεμεσού, όπου ο αριθμός των καμερών φωτοεπισήμανσης είναι ιδιαίτερα μεγάλος, οι συντεχνίες των επαγγελματιών οδηγών λεωφορείων βρίσκονται σε αναβρασμό. Οι πιέσεις για άμεση αντίδραση και διαμαρτυρία είναι έντονες, καθώς περισσότεροι από 20 οδηγοί κινδυνεύουν να χάσουν την επαγγελματική τους άδεια και να μείνουν άνεργοι λόγω συσσώρευσης 16 βαθμών ποινής μέσα σε δύο χρόνια. Σχεδόν όλες οι παραβάσεις αφορούν στιγμιαία παραβίαση κόκκινου σηματοδότη (από 0,10 έως 2 δευτερόλεπτα) και κυρίως στη γραμμή «άλτ».
Το προηγούμενο διάστημα, οι συντεχνίες σε παγκύπριο επίπεδο είχαν θέσει το ζήτημα ενώπιον της Κυβέρνησης, ζητώντας συγκεκριμένα μέτρα και υποδομές, όπως η εγκατάσταση χρονομέτρων αντίστροφης μέτρησης. Παρά τις προσπάθειες, το αίτημά τους, έπεσε στο κενό.
Μιλώντας στον «Φ», ο διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού και Επικοινωνίας της ΕΜΕΛ, Πέτρος Θεοχαρίδης, τονίζει ότι στη Λεμεσό το πρόβλημα είναι εξαιρετικά έντονο μεταξύ των οδηγών της πλέον επιτυχημένης διαδρομής λεωφορείων στην Κύπρο, της διαδρομής «30», η οποία καλύπτει ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο της πόλης, με συχνότητα μικρότερη των 10 λεπτών, δηλαδή με σχεδόν 80 δρομολόγια την ημέρα.
Όπως εξηγεί, κατά μήκος της συγκεκριμένης διαδρομής, ένας οδηγός λεωφορείου 12 μέτρων εκτελεί καθημερινά τέσσερα δρομολόγια ανά κατεύθυνση, περνώντας σε κάθε δρομολόγιο 12 φορές από διασταυρώσεις με φωτοεπισήμανση, δηλαδή συνολικά 48 φορές την ημέρα. Επί τουλάχιστον πέντε ημέρες την εβδομάδα, ο οδηγός περνά με το μεγάλο λεωφορείο, συνήθως με 40-50 επιβάτες, από διασταυρώσεις με φωτοεπισήμανση 240 φορές την εβδομάδα ή 960 φορές τον μήνα ή, ακόμη πιο ενδεικτικά, περισσότερες από 10.000 φορές τον χρόνο.
«Αν μέσα στις δύσκολες οδικές συνθήκες, με το κυκλοφοριακό πρόβλημα, με όρθιους επιβάτες, μητέρες με μικρά παιδιά, ο οδηγός αποφασίσει, έστω και με ταχύτητα 15 χλμ/ώρα, να προστατεύσει τους επιβάτες και να μην πατήσει απότομα φρένο όταν ξαφνικά ανάψει κόκκινο, ακόμη και σε ποσοστό 0,0006%, τότε μέσα σε έναν χρόνο, με έξι παραβάσεις στις 10.000 διελεύσεις, θα χάσει τη δουλειά του και δεν θα μπορεί να εργαστεί ούτε με την επαγγελματική ούτε με την προσωπική άδεια οδήγησης, αφού θα συγκεντρώσει 18 βαθμούς ποινής. Στους 16 βαθμούς χάνει ουσιαστικά την άδεια άσκησης του επαγγέλματός του», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Θεοχαρίδης.
Ο ίδιος επιβεβαιώνει ότι περισσότεροι από 20 οδηγοί της ΕΜΕΛ, με βάση τις καταγγελίες φωτοεπισήμανσης των τελευταίων 20 μηνών, κινδυνεύουν να χάσουν λόγω βαθμών ποινής όχι μόνο τη εργασία τους, αλλά και την επαγγελματική τους ιδιότητα γενικότερα, αφού δεν θα έχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη δυνατότητα να οδηγούν.
«Πληρώνουμε αδιαφορία και ανικανότητα», λένε οι οδηγοί λεωφορείων
Οδηγοί με τους οποίους επικοινώνησε ο «Φ» αναφέρουν ότι, στις πλείστες περιπτώσεις, με πολλούς επιβάτες στο λεωφορείο, το κόκκινο φανάρι ανάβει όταν το λεωφορείο βρίσκεται ένα με δύο μέτρα πριν από τη διασταύρωση. Δεν προλαβαίνουν να σταματήσουν. Αν πατήσουν απότομα φρένο, οι επιβάτες, ιδιαίτερα οι όρθιοι, κινδυνεύουν να τραυματιστούν και υπάρχουν τέτοια παραδείγματα, ακόμη και όταν το λεωφορείο κινείται με 10-20 χιλιόμετρα την ώρα και όχι με 50, επισημαίνουν.
Επιπλέον, ακόμη και αν το φανάρι ανάψει πορτοκαλί κατά τη διέλευση, ένα λεωφορείο 12 μέτρων «συλλαμβάνεται» με κόκκινο, αφού δεν μπορεί να ολοκληρώσει τη διέλευση λόγω του μήκους του, προσθέτουν. «Ας ζητήσουν οι υπεύθυνοι καταγραφές περιστατικών όπου βρέφη φεύγουν από τα χέρια των επιβατών ή όπου επιβάτες κτυπούν σε πόρτες που θρυμματίζονται ή πέφτουν στα γόνατα και τραυματίζονται, λόγω απότομου φρεναρίσματος με ταχύτητες κοντά στα 10-15 χιλιόμετρα την ώρα», αναφέρουν.
«Προτιμούμε να υποστούμε τις σοβαρές συνέπειες παρά να κινδυνέψουν επιβάτες», τονίζουν, ζητώντας μέτρα και συζητώντας για ετοιμότητα δυναμικών αντιδράσεων. Η αντίστροφη χρονομέτρηση, η επέκταση του χρόνου με πορτοκαλί είναι ίσως κάποιες λύσεις, σε όλες τις άλλες χώρες εφαρμόζονται, σε μας κανείς δεν ενδιαφέρεται», σημειώνουν.
«Εχουμε λύση, αφού παθαίνουμε και μαθαίνουμε συμπληρώνει άλλος οδηγός λεωφορείου. Αυτή είναι να σταματούμε με πράσινο πριν κάθε διασταύρωση και να περιμένουμε μέχρι να ανάψει κόκκινο και ξανά πράσινο, ώστε να περνούμε με ασφάλεια και χωρίς τον κίνδυνο των καμερών, προσθέτει, ανεξάρτητα από τον εκνευρισμό των άλλων οδηγών ιδιωτικών οχημάτων και την επιβάρυνση του κυκλοφοριακού. Είναι ένα μέτρο προστασίας μας, ίσως το μόνο λόγω της ευρύτερης αδιαφορίας», καταλήγει.
Ποιος πληρώνει αναγνωρισμένα λάθη;
Οι ίδιοι επισημαίνουν ότι σε ορισμένες διασταυρώσεις στη Λεμεσό με κάμερες φωτοεπισήμανσης, από την εγκατάστασή τους μέχρι πρόσφατα, το τόξο για δεξιά στροφή λειτουργούσε προβληματικά, με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν δεκάδες φορές οδηγοί 12μετρων και 9μετρων λεωφορείων, επειδή δεν προλάβαιναν να διέλθουν έγκαιρα. Αυτό οδήγησε στη συσσώρευση βαθμών ποινής, απώλεια επαγγέλματος και σοβαρή οικονομική επιβάρυνση.
Στις περιπτώσεις αυτές, το λάθος αναγνωρίστηκε και οι κάμερες διορθώθηκαν γεγονός που αποδεικνύεται από το ότι έκτοτε δεν υπήρξαν καταγγελίες. Ωστόσο, τις επιπτώσεις συνεχίζουν να τις πληρώνουν οι οδηγοί λεωφορείων που συσσώρευσαν βαθμούς ποινής και πρόστιμα, υπογραμμίζουν.