Deja Vu: A Recurring Pattern of Events

Μια βδομάδα μετά το σκάσιμο της βόμβας, που καταγράφηκε πλέον ως video gate, γίνεται ξεκάθαρο πως η σκηνοθεσία ήταν τόσο καλά μελετημένη που μόνο κρατικές μυστικές υπηρεσίες θα μπορούσαν να τη στήσουν, να τη χρηματοδοτήσουν και να την υφάνουν για μήνες με απόλυτο επαγγελματισμό.
Αυτό είναι το ένα σκέλος που ονομάστηκε «υβριδικός πόλεμος» εναντίον της Κύπρου. Της παρούσας κυβέρνησης για να είμαστε ακριβείς. Το σκέλος αυτό δύσκολα θα διαλευκανθεί, αν και για πολλούς είναι ήδη απόλυτα εμφανές ποια χώρα βρίσκεται πίσω από τη σκηνοθεσία και εκτέλεση.
Το άλλο σκέλος είναι η διαφθορά. Όσο κι αν το κυβερνητικό στρατόπεδο προσπαθεί να κρύψει ή έστω να υποβαθμίσει το σκέλος αυτό προτάσσοντας τον υβριδικό πόλεμο και τους ξένους που μας μισούν, κάνοντας παράλληλα επίκληση στα πατριωτικά αισθήματα των πολιτών, με τίποτα η διαφθορά δεν κρύβεται.
Η εικόνα που μένει είναι ενός μηχανισμού, που στήθηκε μέσα και έξω από το Προεδρικό, για να εξυπηρετεί μια οικονομική ελίτ, με αντάλλαγμα αυτή η ελίτ να χρηματοδοτεί το προφίλ και την επανεκλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη, όχι με διάφανους τρόπους ούτε για το δημόσιο συμφέρον.
Τα όσα είδαμε και ακούσαμε αποτελούν προϊόν μονταρισμένων πλάνων. Είναι όμως φράσεις που ειπώθηκαν. Μπορεί ανάμεσα σε άλλες προτάσεις, μπορεί με υποβολιμαία ερωτήματα, αλλά ειπώθηκαν. Και μέσα από τις φράσεις αυτές βγαίνουν ξεκάθαρα συμπεράσματα: Για την οικονομική στήριξη της προεκλογικής εκστρατείας του Νίκου Χριστοδουλίδη με cash ώστε να μην μπορούν να καταγραφούν, για την προθυμία του να ασχοληθεί και να εξυπηρετήσει φερόμενους επενδυτές, για τις σχέσεις του με ντιβέλοπερ, για την αναγκαιότητα ελέγχου του Φορέα Κοινωνικής Στήριξης από το Προεδρικό.
Εκτός κι αν Λακκοτρύπης και Χρυσοχόος ψεύδονταν.
Πουλούσαν απλά μούρη στους «επενδυτές» πως έχουν τον πρόεδρο του κράτους στο τσεπάκι τους. Εκτός κι αν ο μέχρι προχθές διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου, Χαράλαμπος Χαραλάμπους, έκανε του κεφαλιού του προτείνοντας πράγματα που δεν γίνονται.
Ας πούμε πως όντως έτσι είναι τα πράγματα, οι δύο περιαυτολογούσαν και ο άλλος έκανε του κεφαλιού του χωρίς ο πρόεδρος να έχει γνώση. Αυτό θα πρέπει να μας παρηγορεί; Θα πρέπει να αισθανόμαστε πως βρισκόμαστε σε καλά χέρια, πως έχουν γνώσιν οι φύλακες και να νιώθουμε ασφαλείς;
Ούτε ασφαλείς νιώθουμε ούτε έτσι είναι τα πράγματα. Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του προέδρου λέει πως καμία σχέση δεν είχε ο πρόεδρος με τον Χρυσοχόο της Cyfield. Του είχε στείλει μάλιστα συγχαρητήριο μήνυμα για την εκλογή του τον Φεβράρη του ’23, αλλά ο πρόεδρος δεν απάντησε (φωτογραφίες μαρτυρούν πως συναπαντήθηκαν).
Από τότε μέχρι σήμερα η Cyfield έχει γεμίσει το κέντρο της Λευκωσίας με πύργους και ζητά παρέκκλιση ώστε να επεκταθεί και εκτός κέντρου, σε βιομηχανική περιοχή όπου τα τεμάχια είναι φθηνά και τα διαμερίσματα θα πωλούνται ακριβά (δεν γνωρίζουμε αν του δόθηκε η παρέκκλιση). Έχει πάρει τις μπουλντόζες της και έχει αποχωρήσει από τον Ακάμα αφήνοντας χάος.
Έχει εισέλθει δυναμικά στον τομέα της ενέργειας, ενώ έχει αποκτήσει τον τίτλο του εθνικού εργολάβου αφού, σύμφωνα με στοιχεία της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, την τελευταία δεκαετία τού έχουν ανατεθεί έργα του Δημοσίου αξίας πέραν του μισού δισεκατομμυρίου. Μπορεί με την αξία του, μπορεί να είναι ο καλύτερος, ο φθηνότερος και αποτελεσματικότερος. Ο ίδιος πάντως χαρακτήρισε την τηλεφωνική σχέση που έχει με τον πρόεδρο ως σχέση με φιλενάδα.
Ο πρόεδρος καλεί όσους έχουν στοιχεία να τα καταθέσουν, η αστυνομία διερευνά, δουλειά πιάνει και ποινικός ανακριτής. Η εικόνα όμως έχει διαμορφωθεί και οι πολίτες δεν προσμένουν τίποτα. Κανένα πόρισμα κανενός ανακριτή δεν οδήγησε σε κάθαρση και αλλαγή νοοτροπιών.
Ο συγκεκριμένος πρόεδρος ψηφίστηκε, εν πολλοίς, διότι έπεισε πως θα άλλαζε τα πράγματα. Και να ‘μαστε τώρα εδώ, στο ίδιο έργο θεατές, με ήχο και εικόνα και ένα ποτήρι κρασί.
Ελεύθερα, 18.01.2026