Turkish Press Revives Solomos Solomou Killing, Framing it as a Model of 'Response'

Σύμβολα και νομιμοποίηση της βίας συμπλέκονται σε δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, όπου παλαιά γεγονότα επανέρχονται όχι ως ιστορική αναφορά, αλλά ως πρότυπο «αντιμετώπισης προκλήσεων». Η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού στην Κύπρο επανερμηνεύεται μέσα από το πρίσμα της απόλυτης προστασίας της σημαίας, με λόγο που μετατρέπει ένα έγκλημα σε παραδειγματική πράξη ισχύος.
Έπαινος στη χρήση βίας για χάρη της σημαίας
Άρθρο της εθνικιστικής, αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Σοζτζού, με τίτλο «Ο διοικητής εκείνος είχε πει: Όποιος κατεβάσει τη σημαία μας θα κατέβει κι ο ίδιος», παρουσιάζει με θετικό πρόσημο το ρόλο του Τούρκου αντιστρατήγου Χασάν Κουντακτζί, τον οποίο περιγράφει ως αξιωματικό που «ποτέ δεν άφηνε το όπλο του», ενώ η προσωνυμία «Διοικητής με το Τύμπανο» προβάλλεται ως ένδειξη αποφασιστικότητας και στρατιωτικού κύρους.
Το άρθρο επαναφέρει τα γεγονότα του Αυγούστου 1996, όταν ο Κουντακτζί υπηρετούσε ως διοικητής των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο. Η παρουσία μοτοσικλετιστών από ευρωπαϊκές χώρες και η απόπειρα προσέγγισης της Κερύνειας παρουσιάζονται ως οργανωμένη απειλή, με το δημοσίευμα να σημειώνει ότι «είχε σχεδιαστεί ότι όποιος προσπαθούσε να κατεβάσει τη σημαία μας θα εξουδετερωνόταν αμέσως».
Στην καρδιά του δημοσιεύματος δεσπόζουν οι δηλώσεις του ίδιου του Κουντακτζί, όπως τις μεταφέρει ο αρθρογράφος.
«Η ημερομηνία ήταν 14 Αυγούστου 1996. Το άτομο που πέρασε το συρματόπλεγμα και ανέβηκε στον ιστό όπου κυμάτιζε η σημαία μας, που βρισκόταν 15 μέτρα από τα σύνορα, ήθελε να κατεβάσει τη σημαία μας. Τον προειδοποιήσαμε τρεις φορές. Μας αγνόησε».
Ακολουθεί η ωμή περιγραφή της απόφασης: «Είχα δώσει την τελική διαταγή στον τοπικό διοικητή. Ήταν σαφές τι έπρεπε να γίνει όταν έδινα το σήμα. Σήκωσα το χέρι μου και έδωσα το σήμα ‘Πυρ’…».
Απόλυτη ταύτιση σημαίας και ζωής
Ο λόγος του Τούρκου αξιωματικού κορυφώνεται με την απόλυτη εξίσωση του συμβόλου με την ανθρώπινη ζωή και την απόρριψη κάθε έννοιας αναλογικότητας.
«Δεν θέλω να είμαι διοικητής επί θητείας του οποίου σημαία έχει υποσταλεί. Είμαι άνθρωπος που σέβεται τη σημαία και είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν».
Στο ίδιο πλαίσιο, απορρίπτεται κάθε επιχείρημα ότι ο Σολωμού ήταν άοπλος: «Ήταν λέει άοπλοι; Δεν μπορούσαν λέει να τους αγγίξεις; Υπάρχει τέτοιο πράγμα;».
Η επανάληψη της ίδιας διαταγής «παντού»
Σε ξεχωριστή ενότητα με τίτλο «Θα έδινα την ίδια διαταγή», ο Κουντακτζί συνδέει την Κύπρο με περιστατικά στο Ντιγιάρμπακιρ, δηλώνοντας ότι η ίδια λογική θα εφαρμοζόταν οπουδήποτε: «Όλοι έμαθαν ποιο θα ήταν το τίμημα του να κατεβάσουν τη σημαία. Ό,τι διέταξα για όποιον επιχειρούσε να κατεβάσει τη σημαία στην ΤΔΒΚ, το ίδιο θα διέταζα και στο Ντιγιάρμπακιρ, και οπουδήποτε αλλού».
Το κόκκινο ένταλμα και η αποσιώπηση της ευθύνης
Το άρθρο αναφέρει ότι η Interpol εξέδωσε κόκκινο ένταλμα για τον Χασάν Κουντακτζί, γεγονός που τον εμπόδισε να ταξιδέψει στο εξωτερικό για 27 χρόνια, έως τον θάνατό του το 2023. Ωστόσο, η αναφορά κλείνει με την ηρωποιημένη φράση «Ο Θεός να τον αναπαύσει».
Παράλληλη αναφορά από τη Daily Sabah
Ανάλογη λογική εντοπίζεται και σε ρεπορτάζ της αγγλόφωνης φιλοκυβερνητικής Ντέιλι Σαμπάχ, όπου υπογραμμίζεται ότι «για τους Τούρκους, η σημαία είναι το σύμβολο της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας» και υπενθυμίζεται ότι «το 1996, ένας Ε/Κ σκοτώθηκε από Τούρκους στρατιώτες όταν προσπάθησε να κατεβάσει μια τουρκική σημαία». Η αναφορά παρουσιάζεται ως αυτονόητη συνέπεια της «βεβήλωσης» του συμβόλου, χωρίς κριτική στο γεγονός της δολοφονίας.
Στον τουρκικό Τύπο, η υπόθεση Σολωμού Σολωμού δεν αντιμετωπίζεται ως έγκλημα, αλλά ως πρότυπο. Η σημαία μετατρέπεται σε απόλυτο όριο και η χρήση θανατηφόρας βίας σε «αναγκαία απάντηση», αποκαλύπτοντας ότι το σύμβολο υπερισχύει της ανθρώπινης ζωής.