US Bolsters Forces in Middle East Amid Escalating Tensions - Three Potential Scenarios for Ground Attack

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται να αναπτύξουν χιλιάδες επιπλέον στρατιώτες στη Μέση Ανατολή, εντείνοντας τις εικασίες για ενδεχόμενη χερσαία επίθεση κατά του Ιράν, εν μέσω αντικρουόμενων δηλώσεων για τις ειρηνευτικές συνομιλίες.
Το Πεντάγωνο φέρεται να σχεδιάζει την αποστολή περίπου 3.000 στρατιωτών από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του αμερικανικού στρατού, μαζί με δύο Εκστρατευτικές Μονάδες Πεζοναυτών, προκειμένου να υποστηρίξουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράν.
Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο αριθμός των ενισχύσεων παραπέμπει περισσότερο σε σχεδιασμό για στοχευμένες και χρονικά περιορισμένες επιχειρήσεις, παρά σε μια παρατεταμένη χερσαία εκστρατεία.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων για ενδεχόμενη χερσαία επίχειρηση έχουν τεθεί δύο στρατηγικής σημασίας ιρανικά νησιά, ενώ πολλές είναι και οι αναφορές περί επιχείρησης με στόχο την κατάσχεση των πυρηνικών αποθεμάτων της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Όλες οι ανακοινώσεις σχετικά με την ανάπτυξη στρατευμάτων θα γίνονται από το Υπουργείο Πολέμου. Όπως έχουμε δηλώσει, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει πάντα στη διάθεσή του όλες τις στρατιωτικές επιλογές», ανέφερε σε γραπτή δήλωση προς το CNBC η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι.
Η κίνηση του Τραμπ την Πέμπτη να παρατείνει για άλλες 10 ημέρες την προθεσμία που έχει δώσει στο Ιράν για να ανοίξει το στρατηγικής σημασίας Στενό του Ορμούζ φαίνεται να μετριάζει, τουλάχιστον προσωρινά, το ενδεχόμενο άμεσης χερσαίας εισβολής. Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι θα παγώσει τις επιθέσεις κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν έως τις 6 Απριλίου, προσθέτοντας ότι οι συνομιλίες με την Τεχεράνη «εξελίσσονται πολύ καλά».
Ο απόστρατος αντισυνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Ντάνιελ Ντέιβις εκτίμησε ότι οι δυνάμεις που αναπτύσσονται ανέρχονται πιθανότατα σε περίπου 4.000 έως 5.000 στρατιώτες μάχης.
«Αυτός ο αριθμός αρκεί για την κατάληψη ενός μικρού στόχου για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ακόμη και η 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία αποτελεί δύναμη άμεσης αντίδρασης, σχεδιασμένη να αναπτύσσεται γρήγορα στο έδαφος, αλλά μόνο ως προπομπός μεγαλύτερων δυνάμεων που ακολουθούν», δήλωσε ο Ντέιβις στο CNBC.
«Δεν έχω δει καμία ένδειξη ότι έχει εξεταστεί, πόσω μάλλον προετοιμαστεί, η ανάπτυξη κάποιας δύναμης τέτοιου μεγέθους που θα απαιτούνταν για μια ευρύτερη επιχείρηση. Αυτό απαιτεί μήνες προετοιμασίας», πρόσθεσε.
Νησιά Κεσμ, Χαργκ και πυρηνικά αποθέματα
Ο Ντέιβις ανέφερε ότι, με βάση τον περιορισμένο αριθμό χερσαίων δυνάμεων που αναπτύσσονται, υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν θεωρητικά να υλοποιήσουν οι ΗΠΑ.
Το πρώτο αφορά την κατάληψη του νησιού Κεσμ, το οποίο βρίσκεται «στην καμπύλη του Στενού του Ορμούζ», όπως είπε.
Το νησί Κεσμ, στα ανοικτά των νότιων ακτών του Ιράν, είναι το μεγαλύτερο στον Περσικό Κόλπο. Λόγω της εγγύτητάς του στο Στενό του Ορμούζ, το νησί έχει αναδειχθεί σε πιθανό στόχο των ΗΠΑ, καθώς υπάρχουν αναφορές ότι εκεί αποθηκεύονται σε υπόγειες εγκαταστάσεις αντιπλοϊκοί πύραυλοι, νάρκες, drones και επιθετικά σκάφη.
Ο Ντέιβις ανέφερε ότι ο δεύτερος πιθανός στόχος θα μπορούσε να είναι το νησί Χαργκ, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της πετρελαϊκής βιομηχανίας του Ιράν, ενώ ένα τρίτο σενάριο παραπέμπει σε επιχείρηση για την κατάσχεση περισσότερων από 400 κιλών επεξεργασμένου πυρηνικού υλικού, υπό την προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ μπορούν να εντοπίσουν το σημείο όπου βρίσκεται και ότι είναι επαρκώς συγκεντρωμένο ώστε να καταστεί εφικτή μια τέτοια επιχείρηση.
Το νησί Χαργκ, το οποίο συχνά αποκαλείται «πετρελαϊκή αρτηρία» του Ιράν, είναι ένας κοραλλιογενής σχηματισμός που βρίσκεται περίπου 15 μίλια ανοικτά των ακτών της ηπειρωτικής χώρας.
Εκτιμάται ότι περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν διέρχεται από εκεί, πριν τα δεξαμενόπλοια κατευθυνθούν μέσω του Στενού του Ορμούζ. Η οικονομική σημασία του νησιού το καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτο σε στρατιωτική δράση, αν και αναλυτές επισημαίνουν ότι η κατάληψή του πιθανότατα θα απαιτούσε χερσαία επιχείρηση, κάτι που οι ΗΠΑ απέφυγαν στο παρελθόν να προχωρήσουν.
«Η συνολική στρατηγική είναι να στερηθεί το Ιράν τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί αυτά τα νησιά», δήλωσε ο Κέβιν Ντόνεγκαν, απόστρατος αντιναύαρχος και πρώην διοικητής του 5ου Στόλου του αμερικανικού ναυτικού, μιλώντας στο CNBC.
«Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι, από νάρκες και πυραύλους έως πυραύλους κρουζ… αλλά ένα μεγάλο μέρος αυτών έχει ήδη εξουδετερωθεί ή έχει υποβαθμιστεί σημαντικά. Επομένως, η αποστολή είναι απολύτως εφικτή. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσος χρόνος θα χρειαστεί και πότε θα αποκατασταθεί η ροή», πρόσθεσε.
Ένας από τους κορυφαίους βουλευτές της Τεχεράνης δήλωσε την Τετάρτη ότι αναμένουν πιθανή επίθεση από «τους εχθρούς του Ιράν», με στόχο την κατάληψη ενός από τα νησιά της χώρας.
«Όλες οι κινήσεις του εχθρού βρίσκονται υπό πλήρη επιτήρηση από τις ένοπλες δυνάμεις μας», δήλωσε ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής Μοχάμεντ-Μπαγέρ Γκαλιμπάφ μέσω ανάρτησης στην πλατφόρμα X.
«Αν υπερβούν τα όρια, όλες οι ζωτικής σημασίας υποδομές εκείνης της περιφερειακής χώρας θα αποτελέσουν, χωρίς περιορισμούς, στόχο αδιάκοπων επιθέσεων», πρόσθεσε.
Οι αμερικανικές δυνάμεις δεν προορίζονται για παρατεταμένο χερσαίο πόλεμο
Ο Ρούμπεν Στιούαρτ, ανώτερος συνεργάτης για χερσαίο πόλεμο στο International Institute for Strategic Studies, εκτίμησε ότι ο αριθμός των αμερικανικών δυνάμεων που ετοιμάζονται να αναπτυχθούν δεν συνάδει με μια παρατεταμένη χερσαία εκστρατεία.
«Αυτό που απουσιάζει εμφανώς είναι βαριές τεθωρακισμένες μονάδες, επαρκές βάθος επιμελητείας και δομές διοίκησης που απαιτούνται για έναν παρατεταμένο χερσαίο πόλεμο. Σε πρακτικούς όρους, πρόκειται για μια δύναμη που μπορεί να δράσει γρήγορα και στοχευμένα, αλλά όχι να διατηρήσει επιχειρήσεις βαθιά μέσα στο Ιράν ή για μεγάλο χρονικό διάστημα», ανέφερε.
«Η κατάληψη του νησιού Χαργκ είναι τεχνικά εφικτή, αλλά θα αποτελούσε κλιμάκωση, δεδομένου του κεντρικού του ρόλου στις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν. Αντίθετα, η εξασφάλιση των πυρηνικών υλικών του Ιράν είναι το λιγότερο ρεαλιστικό σενάριο με αυτές τις δυνάμεις, καθώς θα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερη και παρατεταμένη χερσαία παρουσία», πρόσθεσε.
Το σχετικά περιορισμένο μέγεθος της στρατιωτικής ανάπτυξης ερμηνεύεται καλύτερα ως εργαλείο εξαναγκαστικής πίεσης, εκτίμησε ο Στιούαρτt, καθώς η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της ισχύ και να στείλει μήνυμα ότι διαθέτει εναλλακτικές επιλογές σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας.