Η γυναίκα του Καίσαρα, το Watergate και ο Σαρκοζί

Τελευταία, λόγω του σάλου που προκλήθηκε με το βίντεο που αναρτήθηκε (8/1/26), ακούμε συχνά την πασίγνωστη φράση «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια» που αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα.
Τι ακριβώς έγινε με τη γυναίκα του Καίσαρα;
Ο Καίσαρας νυμφεύτηκε την Πομπηΐα το 67 π.Χ., τρία χρόνια μετά τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας, Κορνηλίας. Το 63 π.Χ. ο Καίσαρας εξελέγη στη θέση του Ποντίφικα Αρχιερέα της Ρωμαϊκής κρατικής θρησκείας, και του παραχωρήθηκε μία ωραία επίσημη κατοικία στην Ιερά Οδό. Ένα χρόνο μετά η Πομπηΐα φιλοξένησε την εορτή μιας θεάς, όπου καλεσμένες ήταν μόνο γυναίκες˙ αυτός ο κανόνας ήταν ιερός και απαράβατος, κανείς άνδρας δεν είχε δικαίωμα να παρευρεθεί σε αυτό το σπίτι. Ωστόσο ένας πανέμορφος νεαρός πατρίκιος, αφού μεταμφιέστηκε ως γυναίκα, κατάφερε να εισχωρήσει στο σπίτι ως οργανοπαίκτρια. Εδώ υπάρχουν δυο εκδοχές: η πρώτη ότι ο νεαρός ήθελε να αποπλανήσει την Πομπηΐα και η δεύτερη ότι τον νεαρό σκόπιμα έστειλε ο ίδιος ο Καίσαρας για να βρει δικαιολογία να χωρίσει τη γυναίκα του. Ο νεαρός σύντομα αποκαλύφθηκε, συνελήφθη και διώχθηκε για ιεροσυλία. Στη δίκη ο Καίσαρας δεν έδωσε κανένα αποδεικτικό στοιχείο εναντίον του νεαρού και αυτός αθωώθηκε οπότε κλίνουμε προς τη δεύτερη εκδοχή. Φαίνεται ότι ήθελε να χωρίσει από την σύζυγό του για λόγους ίσως πολιτικού συμφέροντος. Έτσι ο Καίσαρας χώρισε την Πομπηΐα, λέγοντας ότι «για τη σύζυγό μου δεν έπρεπε να υπάρχουν ούτε καν υποψίες».
Ένα τεραστίων διαστάσεων πολιτικό σκάνδαλο υπήρξε το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ (Watergate Scandal) στις ΗΠΑ. Στις 17 Ιουνίου 1972 έγινε μια διάρρηξη στην έδρα των Δημοκρατικών στο συγκρότημα γραφείων Γουότεργκεϊτ στην Ουάσιγκτον. Η υπόθεση ξεκίνησε με τη σύλληψη πέντε ανδρών για τη διάρρηξη. Μεταξύ άλλων οι διαρρήκτες θα εγκαθιστούσαν συσκευές για τηλεφωνικές υποκλοπές, συσκευές ακρόασης σε τηλέφωνα και θα φωτογράφιζαν έγγραφα εκστρατείας (αυτά φανέρωναν τα σύνεργά τους). Όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια είχε ανατεθεί σε πρώην πράκτορα του FBI να πραγματοποιήσει τις υποκλοπές και να παρακολουθήσει τις τηλεφωνικές συνομιλίες. Το FBI στην έρευνά του ανακάλυψε επίσης σύνδεση μεταξύ των μετρητών που βρέθηκαν υπό την κατοχή των διαρρηκτών και παρανόμων χρηματοδοτήσεων (μαύρο ταμείο), οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από την επιτροπή υπεύθυνη για την προεκλογική εκστρατεία του Νίξον (εκλογές 1972). Ο ίδιος ο πρόεδρος Νίξον είχε μια μαγνητοταινία καταγραφής στο γραφείο του και είχε καταγράψει πολλές συζητήσεις. Ο Νίξον είχε επιχειρήσει να καλύψει τις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα μετά τη διάρρηξη και να χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακούς αξιωματούχους για να αποπροσανατολίσουν την έρευνα. Ο Νίξον δεν δίστασε να δηλώσει (29/8) σε συνέντευξη Τύπου, ότι είχε διεξαχθεί επίσημα ενδελεχής έρευνα για το περιστατικό, ενώ στην πραγματικότητα κανένας δεν είχε πραγματοποιήσει καμία έρευνα.
Στην πορεία ο Νίξον αντιμετώπιζε πρόταση μομφής, καθαίρεσης και σίγουρη καταδίκη από τη Γερουσία οπότε υπέβαλε παραίτηση (9/8/1974). Ο επόμενος πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ του απένειμε χάρη (9/8/1974).
Το σκάνδαλο οδήγησε στην ανακάλυψη καταχρήσεων εξουσίας από τα μέλη της κυβέρνησης του Νίξον. Παραπέμφθηκαν σε δίκη 69 άτομα, οι πλείστοι κορυφαίοι αξιωματούχοι, από τους οποίους 48 βρέθηκαν ένοχοι.
Αργότερα (1976), γυρίστηκε η ταινία «Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου» με πρωταγωνιστές τους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ.
Μέχρι σήμερα, έχει καθιερωθεί η κατάληξη -γκέιτ (-gate) να χαρακτηρίζει πολιτικά ή άλλα σκάνδαλα.
Αξίζει να αναφερθεί ότι τις μέρες μας, η επιστήμη υποκλοπών έχει εξελιχθεί πολύ. Δεν χρειάζεται να γίνει διάρρηξη για εγκατάσταση ειδικών συσκευών υποκλοπής, απλά στήνεται ένα μαύρο βαν απ’ έξω. Υπάρχουν φυσικά και πιο προηγμένες μέθοδοι υποκλοπής. Ούτε χρειάζεται να φωτογραφηθούν έγγραφα επί τόπου, απλά εξασφαλίζεις πρόσβαση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή (ιός) και «κατεβάζεις» όλο το αρχείο.
Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας δεν φάνηκε εξ ίσου τυχερός με τον Νίξον, ώστε να του απονεμηθεί χάρη. Καταδικάστηκε πρόσφατα σε πενταετή φυλάκιση για εγκληματική ποινική συνωμοσία σε ένα πολύπλοκο σχέδιο στο οποίο φέρεται να εμπλέκεται το πρώην καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη απ’ όπου αναζήτησε παράνομη χρηματοδότηση για να εξασφαλίσει τη νίκη του στις εκλογές του 2007. Ήδη ο Σαρκοζί άρχισε να εκτίει την ποινή του.
Ερχόμαστε στα δικά μας τώρα, το περιβόητο βίντεο που είναι γεγονός ότι γεννά πολλά ερωτηματικά σε ένα ενεργό πολίτη.
Ενεργός πολίτης είναι κάποιος που π.χ. όταν δει ξένους ανθρώπους να κινούνται ύποπτα στην αυλή του γείτονα, που γνωρίζει ότι απουσιάζει, κάμνει σχετικές ενέργειες. Για παράδειγμα ένας κοινός θνητός πώς αντιδρά; Καταγγέλλει, προσπαθεί να εμποδίσει την κλοπή ή απλά «παίζει πελλόν».
Ενεργός πολίτης είναι εκείνος που για παράδειγμα αν είναι εκπαιδευτικός βλέπει ένα εγκαταλειμμένο οίκημα σε άθλια κατάσταση, που κάποτε υπήρξε σχολείο, να παίρνει άδεια λειτουργίας ενώ είναι ακόμα εργοτάξιο. Δηλαδή να πεισθούμε ότι αν το αγόρασε μια Ρωσίδα, είχε τόση καλοσύνη και έννοια για την κυπριακή εκπαίδευση ώστε έφερε τα εκατομμύρια της εδώ και τα επένδυσε.
Ένας πρώην υπουργός ενέργειας κάμνει μελέτες για την ενέργεια σε ξένους και πληρώνεται αδρά. Στη δημόσια υπηρεσία, όταν συνταξιοδοτηθεί κάποιος χρειάζεται ειδική άδεια να εργοδοτηθεί σε σχετική εταιρεία. Δεν ισχύει για υπουργούς;
Θα αναμένουμε το πόρισμα της έρευνας για να λύσουμε τις απορίες μας. Μέχρι τότε για μας ισχύει το «δεν έπρεπε να υπάρχουν ούτε καν υποψίες».
Κατακαημένη Κύπρος.