Λίστα 50 στόχων κατά του Ιράν στο τραπέζι του Τραμπ

Λίστα 50 στόχων κατά του Ιράν στο τραπέζι του Τραμπ – Πόσο πιθανό είναι να επέμβει και πώς – Το αθέατο δίκτυο καταστολής και οι Basij – Περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες και εσωτερικές αντιστάσεις
Ένα εξαιρετικά λεπτομερές και πολιτικά εκρηκτικό σχέδιο στρατιωτικών στόχων στο Ιράν βρίσκεται πλέον στα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς σκληραίνει τη ρητορική του έναντι της Τεχεράνης.
Ωστόσο, στο εσωτερικό της Ουάσιγκτον εντείνονται οι αμφιβολίες για το κατά πόσον οι ΗΠΑ διαθέτουν σήμερα το εύρος στρατιωτικών επιλογών που προβάλλει δημόσια ο Αμερικανός Πρόεδρος έναντι του καθεστώτος στο Ιράν, που συνεχίζει τη μαζική καταστολή και ετοιμάζεται να στείλει στην αγχόνη διαδηλωτές.
Η οργάνωση United Against Nuclear Iran (UANI), με έδρα την Ουάσιγκτον, παρέδωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας σε ανώτερους αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης έναν φάκελο με 50 στρατιωτικούς και επιχειρησιακούς στόχους υψηλής αξίας στο Ιράν, όπως μεταδίδει η Daily Mail. Το έγγραφο περιλαμβάνει ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες, δομές διοίκησης και ανάλυση ρόλων, και παρουσιάστηκε λίγο πριν από κρίσιμες συσκέψεις εθνικής ασφάλειας στον Λευκό Οίκο.
Η λίστα των στόχων στο Ιράν
Στο επίκεντρο της λίστας βρίσκεται το αρχηγείο Tharallah των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, το οποίο περιγράφεται ως ο κεντρικός κόμβος της βίαιης καταστολής των διαδηλώσεων στην Τεχεράνη. Πρόκειται, σύμφωνα με την UANI, για τη δομή που ασκεί επιχειρησιακό έλεγχο όχι μόνο στους Φρουρούς της Επανάστασης, αλλά και σε μεγάλα τμήματα της αστυνομίας και των εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας.
Η λίστα περιλαμβάνει επίσης τέσσερα κρίσιμα υπο-αρχηγεία που ελέγχουν διαφορετικές γεωγραφικές ζώνες της ιρανικής πρωτεύουσας, και μέσω των οποίων συντονίζεται η χρήση θανατηφόρας βίας κατά άοπλων πολιτών.
Όπως δήλωσε ο διευθυντής ερευνών της UANI για τους Φρουρούς της Επανάστασης, Κάσρα Αραμπί, «ο κύκλος των διαδηλώσεων και της καταστολής θα συνεχιστεί όσο δεν αλλάζει η ισορροπία ισχύος ανάμεσα στους άοπλους Ιρανούς διαδηλωτές και τον πλήρως εξοπλισμένο και ριζοσπαστικοποιημένο μηχανισμό καταστολής του καθεστώτος».
Το αθέατο δίκτυο καταστολής και οι Basij
Πέρα από τα κεντρικά επιτελεία, ο φάκελος αποκαλύπτει ένα εκτεταμένο και λιγότερο ορατό δίκτυο υποδομών σε ολόκληρη την Τεχεράνη, το οποίο λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός συντονισμού πληροφοριών, αστυνόμευσης και ψυχολογικών επιχειρήσεων. Στη λίστα περιλαμβάνονται 23 περιφερειακές βάσεις της πολιτοφυλακής Μπασίτζ (Basij) σε κάθε μία από τις 22 δημοτικές περιφέρειες της ιρανικής πρωτεύουσας.
Οι Basij αποτελούν την εσωτερική παραστρατιωτική δύναμη του καθεστώτος των μουλάδων και κατηγορούνται εδώ και χρόνια από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για βασανιστήρια, αυθαίρετες συλλήψεις και δολοφονίες διαδηλωτών. Στους στόχους περιλαμβάνονται, επίσης, δύο κομβικές ταξιαρχίες ασφαλείας στα βορειοανατολικά και στα νοτιοανατολικά της Τεχεράνης, οι οποίες φέρονται να πρωτοστατούν στην αιματηρή καταστολή.
Η παράδοση του φακέλου έρχεται σε μια στιγμή που, σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο αριθμός των νεκρών διαδηλωτών ξεπερνά τους 2.570, ενώ χιλιάδες ακόμη βρίσκονται αντιμέτωποι με εκτελέσεις στο διαβόητο ιρανικό σωφρονιστικό σύστημα.
Η κλιμάκωση των απειλών Τραμπ στο Ιράν
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει σκληρύνει αισθητά τη στάση του τις τελευταίες ημέρες. Την Τρίτη ανακοίνωσε ότι ακύρωσε όλες τις συναντήσεις με Ιρανούς αξιωματούχους, κάλεσε τους διαδηλωτές να «κρατήσουν τα ονόματα των δολοφόνων και των βασανιστών» και διεμήνυσε ότι «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν».
Σε συνέντευξή του στο CBS ο Τραμπ προειδοποίησε ευθέως την ιρανική ηγεσία με «πολύ ισχυρή δράση»: «Αν αρχίσουν να σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους -και τώρα μου μιλάτε για απαγχονισμούς-, θα δούμε πώς θα τους βγει. Δεν θα τους βγει καλά». Όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το τελικό σχέδιο, απάντησε: «Παίζουν ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι».
Στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, η ρητορική είναι επίσης οξυμμένη. Σε κλειστό γεύμα στο Καπιτώλιο, ο γερουσιαστής Τομ Κότον φέρεται να χαρακτήρισε το ιρανικό καθεστώς «τόσο δημοφιλές όσο η σύφιλη», καλώντας τους συναδέλφους του να στηρίξουν επιθετικά τόσο τους διαδηλωτές όσο και τις κινήσεις της κυβέρνησης.
Ο ανώτερος σύμβουλος της UANI, δρ Σαΐντ Γκολκάρ, προειδοποίησε ότι η επιστροφή σε πολιτικές συμβιβασμού θα αποδειχθεί καταστροφική: «Μια συμφωνία με την Τεχεράνη απλώς αναβάλλει την κρίση και ενισχύει τους θεσμούς που στηρίζουν την καταστολή και την περιφερειακή επιθετικότητα». Και πρόσθεσε: «Η στρατηγική του καθεστώτος δεν είναι ο συμβιβασμός, αλλά η αντοχή στον χρόνο».
Περιορισμένες στρατιωτικές δυνατότητες και εσωτερικές αντιστάσεις
Πίσω από τη σκληρή ρητορική, ωστόσο, η πραγματικότητα στο Πεντάγωνο και στο Κογκρέσο εμφανίζεται πιο σύνθετη. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι ο Πρόεδρος διαθέτει «πλήρες μενού επιλογών», πολλές από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν έχουν μετακινηθεί αλλού, όπως σημειώνει το Politico.
Αεροπλανοφόρα που είχαν σταλεί στη Μέση Ανατολή έχουν αποχωρήσει, το USS Gerald R Ford παραμένει στην Καραϊβική μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, ενώ το σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας Patriot που είχε αναπτυχθεί πέρυσι επέστρεψε στη Νότια Κορέα.
Από την άλλη, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν -αντί να συγκεντρώσουν στρατεύματα πλοία και αεροσκάφη στην περιοχή- να στείλουν βομβαρδιστικά, όπως έκαναν τον Ιούνιο όταν ο Τραμπ διέταξε να πετάξουν «αόρατα» Β-2 πάνω από τον Ατλαντικό για να πλήξουν ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Στους σχεδιασμούς της η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να λάβει υπόψη και τις απειλές αντιποίνων της Τεχεράνης. Σήμερα, περίπου 10.000 Αμερικανοί στρατιώτες σταθμεύουν στη βάση Αλ-Ουντέιντ στο Κατάρ, με μικρότερες δυνάμεις σε Ιράκ, Συρία και Ιορδανία.
Ανώτεροι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι, σε περίπτωση ιρανικών αντιποίνων, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να βρεθούν με περιορισμένα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων. «Αν εξελιχθεί σε παρατεταμένη ανταλλαγή πληγμάτων, η ικανότητα αναχαίτισης γίνεται κρίσιμη – και εκεί τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ γρήγορα δύσκολα», δήλωσε πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας.
Παράλληλα, στο Κογκρέσο αυξάνονται οι φωνές επιφύλαξης. Ο γερουσιαστής Τζακ Ριντ, της επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων, έθεσε το κεντρικό ερώτημα: «Ποιος είναι ο στόχος; Πώς ακριβώς η στρατιωτική δύναμη θα οδηγήσει σε αυτόν;». Ακόμη και στενοί σύμμαχοι του Τραμπ ξεκαθαρίζουν ότι δεν τίθεται θέμα χερσαίας εισβολής. «Δεν πρόκειται να στείλουμε στρατό στο έδαφος», δήλωσε ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Μάρκγουεϊν Μάλιν.
Ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι
Καθώς ο Λευκός Οίκος αξιολογεί τη λίστα στόχων της UANI, η κρίση με το Ιράν εισέρχεται σε μια εξαιρετικά εύθραυστη φάση. Από τη μία, η αμερικανική κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να στείλει μήνυμα αποτροπής και στήριξης προς τους Ιρανούς διαδηλωτές. Από την άλλη, οι πραγματικές στρατιωτικές επιλογές είναι περιορισμένες, το πολιτικό κόστος υψηλό και ο κίνδυνος γενικευμένης σύγκρουσης υπαρκτός.
Το ερώτημα που πλανάται πλέον στην Ουάσιγκτον δεν είναι μόνο αν ο Τραμπ θα επιλέξει να διατάξει πλήγματα στο Ιράν, αλλά αν τέτοια χτυπήματα μπορούν όντως να αλλάξουν την πορεία των γεγονότων – ή αν θα ανοίξουν ένα νέο, απρόβλεπτο κεφάλαιο στη Μέση Ανατολή.
Πηγή: iefimerida.gr