Μπορεί ο Τραμπ να αποτρέψει την Τουρκία από το να ανατινάξει την Μέση Ανατολή;

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παίζει διπλό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή και απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζει ο αρχισυντάκτης του JNS, Τζόναθαν Τόμπιν.
Η Τουρκία συνεχίζει να στηρίζει τη Χαμάς στη Γάζα και δεν έχει τερματίσει την στρατιωτική της παρουσία στη Συρία, όπου – όπως σημειώνει – έχει σαφές στρατηγικό συμφέρον να ανακόψει την κουρδική αυτονομία, μια δυναμική που η Άγκυρα θεωρεί ότι ενισχύει τις προσπάθειες των Κούρδων να αποτινάξουν την καταστολή και εντός Τουρκίας. Παρά ταύτα, ο Ερντογάν διατηρεί εγκάρδιες και σταθερά «φιλικές» σχέσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Στο επεισόδιο αυτής της εβδομάδας της εκπομπής «Think Twice – Think Twice», ο Τόμπιν συζητά το θέμα μαζί με τον ειδικό στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, Μαρκ Μέιροβιτς, και τον μελετητή των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, Μαρκ Μέιροβιτς, ειδικό στις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας, και τον μελετητή Μαρκ Μέιροβιτς, ειδικό στις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας. Μαζί τους συμμετέχει και ο Μαρκ Μέιροβιτς, ερευνητής των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Ο Μέιροβιτς περιγράφει την κατάσταση στη Συρία ως «εκτροχιασμό» («trainwreck»), εκτιμώντας ότι μια σύγκρουση μεταξύ του νέου καθεστώτος της Δαμασκού και του Ισραήλ αποτελεί υπαρκτό ενδεχόμενο. Εκφράζει, επίσης, ανησυχία για τη στάση της Τουρκίας στη Γάζα, θεωρώντας ότι η συνεχιζόμενη στήριξη της Άγκυρας στη Χαμάς, την οποία χαρακτηρίζει «τρομοκρατική οργάνωση», έχει οδηγήσει την Τουρκία σε ένα διπλωματικό αδιέξοδο, ειδικά μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ.
Κατά τον Μέιροβιτς, ο μόνος ηγέτης που έχει την επιρροή να ξεμπλέξει αυτόν τον γόρδιο δεσμό είναι ο Τραμπ – πρόσωπο που τυγχάνει σεβασμού τόσο από τον Ερντογάν όσο και από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Επισημαίνει ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η Τουρκία θα έπρεπε να επιδιώξει καλύτερες σχέσεις με το Ισραήλ, όχι μόνο για να εξέλθει από την απομόνωση στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και επειδή το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν προχωρήσει σε στενότερο συντονισμό, κυρίως στην εκμετάλλευση των φυσικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, αφήνοντας εκτός την Άγκυρα.
Παρά ταύτα, ο Μέιροβιτς προειδοποιεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να είναι υπερβολικά απορροφημένος από άλλα ανοικτά μέτωπα εξωτερικής πολιτικής για να διαδραματίσει ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ. Με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον διεθνώς να πολλαπλασιάζονται, εκτιμά ότι η προσοχή του Λευκού Οίκου ίσως να είναι στρατηγικά κατακερματισμένη, μειώνοντας το περιθώριο πρωτοβουλίας για μια ουσιαστική ελληνοτουρκική επαναπροσέγγιση.