Τι ζούμε, Θεέ μου!

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κουράσει απελπιστικά, όχι μόνο τους περισσότερους Αμερικανούς (σύμφωνα με 3 συνεχόμενες δημοσκοπήσεις, που «λένε» ότι «δεν έχει τύχη»), αλλά και ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων που τον ψήφισαν. Το πρόβλημα όμως, είναι ότι αυτός δεν έχει κουραστεί καθόλου.
Την περασμένη εβδομάδα, μετά τον νέο έρωτα για την Γροιλανδία (τον έρωτα για τον εαυτό του δεν το συζητάμε – ο άνθρωπος έχει περάσει σε άλλο σύμπαν), ο αρθρογράφος της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, Μιχάλης Μητσός, έβωαλε τα πράγματα στη θέση τους. Ιδού ένα απόσπασμα:
«Να που έπεσαν έξω όλοι οι αναλυτές στις προβλέψεις τους για την δεύτερη θητεία του Donald Τραμπ: Νόμιζαν ότι το σύνθημα «America first» σήμαινε πως ο νεοεκλεγής πρόεδρος θα συγκέντρωνε την προσοχή του στο εσωτερικό της χώρας του, ακολουθώντας μια πολιτική που θα υπηρετούσε αυστηρά τα συμφέροντα της. Ακόμη και το πρώτο κύμα των δασμών, το περασμένο καλοκαίρι, με αυτή τη λογική ερμηνεύτηκε. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ προετοιμάζεται τον εαυτό του, τους συνεργάτες του και τον υπόλοιπο κόσμο για μία πολύ ευρύτερη επίθεση, στο κέντρο της οποίας δεν θα βρισκόταν η χώρα του, αλλά ο ίδιος. «Donald first», αυτό είναι το πραγματικό σύνθημά του.
Το δεύτερο σημείο στο οποίο διαψεύστηκαν οι αναλυτές ήταν ότι το μόνο που ενδιαφέρει τον Τραμπ είναι η οικονομική διάσταση των πραγμάτων. Ένας έμπορος είναι, είπαν, που θέλει να κλείνει επωφελείς συμφωνίες, για τον ίδιο φυσικά, αλλά και για την χώρα του. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, δεν είναι καν κυρίως αυτό. Ο Τραμπ έχει επίγνωση της ηλικίας του, τον Ιούνιο θα κλείσει τα 80. Γνωρίζει επίσης ότι δύσκολα θα παρακάμψει το Σύνταγμα και θα υπηρετήσει τρίτη θητεία.
Έχει καταληφθεί λοιπόν από την εμμονή του ιστορικού του αποτυπώματος. Και επειδή είναι παθολογικά νάρκισσος, δεν θέλει να συγκριθεί μόνο με τον Μπάιντεν ή τον Ομπάμα, αλλά με όποιον ηγέτη έχει περάσει από τον πλανήτη τα τελευταία 100 χρόνια. Το πρότυπο του είναι ο Τζέϊμς Πολκ, επί της προεδρίας του οποίου (1845 – 1849) οι ΗΠΑ σχεδόν διπλασίασαν την επικράτεια τους, αποκτώντας το Τέξας, την Γιούτα, την Αριζόνα, το νέο Μεξικό, Το Κολοράντο και την Καλιφόρνια.»
Εν τω μεταξύ, ελπίζω ότι θα γνωρίζετε ότι ο Τραμπ έφτιαξε out of the blue (δηλαδή απ’ το πουθενά) έναν δικό του παγκόσμιο οργανισμό τον οποίο και ονόμασε Board of Peace BOP, δηλαδή Συμβούλιο Ειρήνης.
Μόλις έγινε αυτό γνωστό, όπως έλεγε στην σατιρική-φαρμακερή του εκπομπή ο Τζίμι Κίμελ, πολλοί ξένοι ηγέτες αναρωτιούνται «μήπως ο Πρόεδρος έφτιαξε αυτό το Συμβούλιο ως αντιπερισπασμό προς τα Ηνωμένα Έθνη».
Βεβαίως, το να γίνεις μέλος, λέει, σε αυτό το Συμβούλιο Ειρήνης, δεν αρκεί απλώς να είσαι «παγκόσμιος ηγέτης», αλλά πρέπει να καταβάλεις μία άπαξ συνδρομή, του $1 δισεκατομμυρίου.
«Αυτό το Συμβούλιο», είπε ο Τραμπ από το Νταβός, « θα εξελιχθεί σε έναν από τους πιο δυνατούς και με κύρος Οργανισμούς, και είναι τεράστια για μένα τιμή να τον υπηρετήσω ως Πρόεδρός του»!
Την ιδρυτική διακήρυξη υπέγραψαν οι: Χαβιέ Μιλέϊ, Πρόεδρος της Αργεντινής. Νικόλ Πασινιάν, Πρωθυπουργός της Αρμενίας. Ιλχάμ Αλίγιεφ, Πρόεδρος του Αζερμπαιτζάν (που ο Τραμ δεν έχει ακόμα μπορέσει να το προφέρει σωστά). Και ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Ροσέν Ζελιάσκοφ.
Στην φωτογραφία τους βλέπετε όλους, καμαρωτούς-καμαρωτούς;.