Το βρώμικο παιχνίδι

Η «χρυσή πρόσκληση» Τραμπ, ο μικρομεγαλισμός των κυβερνώντων και οι άγριες εποχές που ζούμε
Όσοι το διασκέδασαν με τον Ντόναλντ Τραμπ και τη δήθεν αντισυστημική (όπως τους δικούς μας) πολιτική του, ήρθε η ώρα -ελπίζω- να αντιληφθούν ότι οι διάφορες καρικατούρες είναι άκρως επικίνδυνες στις εποχές της παγκόσμιας ασυναρτησίας που ζούμε. Το κακό είναι ότι θα πληρώσουμε όλοι το λογαριασμό. Κι αυτοί που αντιλαμβάνονται την τραγωδία της ανάδειξης «ηγετών» μέσα από τα social media και τις δημόσιες θεατρικές παραστάσεις και αυτοί που δεν το αντιλαμβάνονται.
Τι προωθεί τώρα ο Αμερικανός Πρόεδρος; Ένα «Συμβούλιο της Ειρήνης», λέει, το οποίο θα αναλάβει να διαχειριστεί όχι μόνο την κρίση της Μέσης Ανατολή, όπως είχε αποφασίσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά όλες τις κρίσεις του πλανήτη. Και παρακολουθήστε λογική:
- Στο Συμβούλιο θα συμμετέχουν μόνο όσοι πάρουν από τα χέρια της Αυτού Εξοχότητας (Τραμπ) τη «μαγική πρόσκληση». Πληροφορίες λένε ότι την έστειλε στους ηγέτες 60 κρατών από τα 193 μέλη του ΟΗΕ και στις μισές από τις χώρες-μέλη της ΕΕ. Είναι αυτή την «πρόσκληση» που έλαβαν και οι δικοί μας και πανηγύρισαν «για το σημαντικό ρόλο που έχει να διαδραματίσει η Κύπρος»!
- Όσοι απαντήσουν θετικά, θα συμμετάσχουν σε αυτό για περίοδο τριών ετών. Μόνιμα μέλη θα είναι όσα κράτη καταθέσουν μέσα στον πρώτο χρόνο το ποσό του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και μάλιστα μετρητά.
- Θα πρέπει ταυτόχρονα να αποδεχθούν ότι ο Τραμπ, ως παγκόσμιος αυτοκράτορας, θα είναι εφ’ όρου ζωής πρόεδρος αυτού του συμβουλίου με το δικαίωμα βέτο σε όλες τις αποφάσεις. Και έχοντας δίπλα του τους στενούς του συνεργάτες όπως τον Ρούμπιο, τον Γουίτκοφ και τον Ορμπάν…
Εάν επρόκειτο για σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας όπου κάποιος τύπος καταφέρνει με τη στρατιωτική και οικονομική του ισχύ να θέσει υπό τον έλεγχό του όλο τον πλανήτη, ίσως και να ήταν ενδιαφέρον. Εδώ όμως μιλάμε για μια εκτρωματική πραγματικότητα. Και το χειρότερο είναι ότι δεν βρίσκει κανείς το θάρρος να πει στον Αμερικανό καουμπόι πως ο πλανήτης δεν είναι το σαλούν του χωριού του όπου μπαίνει μέσα πυροβολώντας όποιον και ό,τι δεν του αρέσει.
Η ανθρωπότητα επιστρέφει σε άγριες εποχές. Όσα κτίστηκαν μέσα από την εμπειρία καταστροφικών πολέμων και διαμόρφωσαν τον πολιτισμό του σύγχρονου κόσμου, γκρεμίζονται από έναν τύπο που δείχνει το μεσαίο δάκτυλο όχι μόνο σε έναν εργάτη που βρήκε μπροστά του αλλά σε κάθε πολιτισμένο άνθρωπο. Ουσιαστικά ο Τραμπ καταργεί το διεθνές σύστημα που οικοδομήθηκε μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ρίχνει με τρόπο αυθάδη στον κάλαθο των αχρήστων τον ΟΗΕ και αναλαμβάνει ως ο εις και μόνος να εφαρμόσει όλα όσα έχει στο θολωμένο του μυαλό. Η έννοια του σεβασμού έναντι του όποιου συνομιλητή, δεν υπάρχει στην ατζέντα του Αμερικανού Προέδρου.
Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν τα κράτη που δεν έχουν ακόμα απωλέσει τη λογική τους, τόσο πιο αποτελεσματικά θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τον Αρμαγεδδώνα που έρχεται.
Και κάπως έτσι φθάνουμε και στα δικά μας. Όταν σε προσκαλεί κάποιος να συμμετάσχεις στη μεγαλύτερη απάτη του αιώνα, δεν βγαίνεις και ανακοινώνεις πανηγυρικά ότι έλαβες κι εσύ τη «χρυσή πρόσκληση». Ούτε και την αποδίδεις στον αναβαθμισμένο ρόλο που υποτίθεται πέτυχες με τη φοβερή σου στρατηγική. Αν κάποιος διάβαζε προσεκτικά τα επισυναπτόμενα της «πρόσκλησης», μάλλον θα ντρεπόταν να πει ότι κληθήκαμε κι εμείς σε αυτό το χυδαίο πάρτι. Ο μικρομεγαλισμός που διακρίνει επιλογές και συμπεριφορές του Προέδρου και των συνεργατών του, είναι πολύ κακός σύμβουλος. Ειδικά τώρα που έχουμε και την ευθύνη της προεδρίας της ΕΕ.
Όταν ο Νοννός στήνει τη συμμορία του, θα πρέπει να σκεφθείς χίλιες φορές εάν θα μπεις στο βρώμικο παιχνίδι. Γιατί έτσι και μπεις, είναι κανόνας του υποκόσμου, δεν βγαίνεις ποτέ. Κι αν εκεί μέσα είσαι ο μικρός και αδύναμος, το βέβαιο είναι ότι θα το «φας» το κεφάλι σου…
ΥΓ. Κι επειδή, στο δικό μας μικρό μέγεθος, έχουμε κι εμείς τις καρικατούρες της πολιτικής, καλό είναι να συνειδητοποιήσουμε πως το… χάζι και η «επανάσταση» της πλάκας τελειώνουν συχνά με πολύ άσχημο τρόπο.