Η αρχική στρατηγική: συμφωνία και διαπραγματεύσεις
Έξι μήνες πριν τη θεαματική επιχείρηση σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε επιδιώξει αρχικά μια συμφωνία με το καθεστώς της Βενεζουέλας, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Τον Ιούλιο, σε σύσκεψη στο Οβάλ Γραφείο, ο Τραμπ ήθελε προνομιακή πρόσβαση αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών στα κοιτάσματα της χώρας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αντέτεινε ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα ενίσχυε οικονομικά τον Μαδούρο.
Η στροφή στη στρατιωτική λύση
Η αλλαγή στρατηγικής ήρθε στα τέλη Δεκεμβρίου, μετά από αποτυχημένες προσπάθειες να πειστεί ο Μαδούρο να αποχωρήσει οικειοθελώς με αντάλλαγμα αμνηστία. Τότε δόθηκε το πράσινο φως για στρατιωτική επιχείρηση, η οποία κατέληξε στη μεταφορά του Μαδούρο σε αμερικανική φυλακή της Νέας Υόρκης.
Η Βενεζουέλα ως «τέλειο σημείο σύγκλισης»
Στη δεύτερη θητεία Τραμπ, η Βενεζουέλα έγινε κόμβος όλων των προτεραιοτήτων του: απελάσεις, καταπολέμηση ναρκωτικών, πρόσβαση σε φυσικούς πόρους και γεωπολιτικά ανταλλάγματα. Ο έμπιστός του Ρίτσαρντ Γκρένελ ανέλαβε τη διαχείριση των διαπραγματεύσεων, με στόχο την απελευθέρωση Αμερικανών κρατουμένων, την επανεκκίνηση απελάσεων και την πρόσβαση σε πετρελαϊκές επενδύσεις.
Η τελική πράξη και η επικράτηση των «γερακιών»
Τον Μάιο, η Ουάσινγκτον πρότεινε στον Μαδούρο πλήρη αμνηστία, άρση κυρώσεων και ζωή στην εξορία με την οικογένειά του, αλλά όλες οι προτάσεις απορρίφθηκαν. Σταδιακά, οι σκληροί σύμβουλοι, μεταξύ των οποίων ο Ρούμπιο, ο Στίβεν Μίλερ, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ, έπεισαν τον Τραμπ ότι η ειρηνική λύση δεν ήταν εφικτή. Το καλοκαίρι, η επικήρυξη του Μαδούρο διπλασιάστηκε στα 50 εκατ. δολάρια και ξεκίνησε η στρατιωτική προετοιμασία.
Η στρατηγική Τραμπ: διπλωματία, συναλλαγή και ωμή ισχύς
Η υπόθεση της Βενεζουέλας δείχνει πώς ο Τραμπ συνδυάζει διαπραγματεύσεις και γεωπολιτικά ανταλλάγματα με στρατιωτική ισχύ. Όταν η συμφωνία αποτυγχάνει, η επιλογή της δύναμης παραμένει πάντα στο τραπέζι.
Τραμπ: Από τις διαπραγματεύσεις στη στρατιωτική επιχείρηση – Ήθελε προνομιακή μεταχείριση για τις αμερικανικές εταιρείες
Η προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να ανατρέψει το καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα ξεκίνησε με διαπραγματεύσεις για πρόσβαση των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών στα κοιτάσματα της χώρας, αλλά απέτυχε λόγω της αντίθεσης του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος φοβόταν ότι αυτό θα ενίσχυε οικονομικά τον Μαδούρο. Στη συνέχεια, η στρατηγική άλλαξε προς μια στρατιωτική επιχείρηση, αφού οι προσπάθειες για οικειοθελή αποχώρηση του Μαδούρο με αντάλλαγμα αμνηστία απέτυχαν. Η Βενεζουέλα είχε καταστεί σημαντικός κόμβος για τις προτεραιότητες της δεύτερης θητείας Τραμπ, όπως οι απελάσεις, η καταπολέμηση των ναρκωτικών και η γεωπολιτική επιρροή. Παρά τις αρχικές προτάσεις για αμνηστία και εξορία, οι σκληροί σύμβουλοι του Τραμπ τον έπεισαν ότι η στρατιωτική λύση ήταν η μόνη εφικτή. Η υπόθεση της Βενεζουέλας καταδεικνύει τον συνδυασμό διπλωματίας, συναλλαγών και στρατιωτικής ισχύς που χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική του Τραμπ.
You Might Also Like
Πώς φτάσαμε στη σύλληψη Μαδούρο, το τελεσίγραφο ΗΠΑ και τα ναρκωτικά
Ιαν 3
Πως έγινε η επιχείρηση των ΗΠΑ για τη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του
Ιαν 4
Ο Τράμπ μιλά πλέον για εκμετάλευση του πετρελαίου της Βενεζουέλας από Αμερικανικές εταιρείες
Ιαν 4
Ο Μαδούρο “υπό κράτηση” σε αμερικανικό έδαφος
Ιαν 4
Η σύλληψη Μαδούρο και η «νέα» στρατηγική του Τραμπ
Ιαν 4