Φεύγοντας για κάπου αλλού

Εβδομάδα μπαίνει εβδομάδα βγαίνει, η εξαφάνιση κάποιου έφηβου, συνήθως αγοριού, που εγκατέλειψε το σπίτι του ή τον χώρο διαμονής του, γίνεται είδηση στα μέσα επικοινωνίας. Η ανακοίνωση της Αστυνομίας απευθύνεται στο κοινό, με αναφορά στα στοιχεία της ταυτότητας του και περιγραφή της εξωτερικής του εμφάνισης, ώστε να γίνει δυνατός ο εντοπισμός του όσο γίνεται πιο σύντομα.
Η ανακοίνωση συνοδεύεται από τη φωτογραφία και αναφέρει το όνομα, το ύψος, τη σωματική διάπλαση, το χρώμα και το μήκος των μαλλιών, όπως και τα ρούχα που φορούσε την ώρα της εξαφάνισής του.
Η είδηση περιγράφει πάντα την εξωτερική εμφάνιση του ελλείποντος προσώπου, αλλά ποτέ την εσωτερική… Η Αστυνομία αναφέρει ότι έφυγε, αλλά δεν εξηγεί γιατί έφυγε, αφού η δουλειά της είναι να τον βρει, να τον φέρει πίσω στο σπίτι του και όχι να περιγράψει το… ψυχολογικό προφίλ του.
Και, βέβαια, η εξωτερική του εμφάνιση δεν εξηγεί γιατί έφυγε. Μπορεί να είναι ξανθός ή μελαχρινός, κοντός ή ψηλός, λεπτός ή σωματώδης, αλλά …φεύγει έτσι κι αλλιώς. Δεν τον απαγάγει κανείς για να ζητήσει λύτρα. Μόνος του φεύγει… Για να πάει πού; Για να κάνει τι; Δεν υπάρχει πληροφόρηση γι’ αυτό, τουλάχιστον δημόσια.
«Άλλος ένας έφηβος εγκατέλειψε το σπίτι του», ανέφερε τις προάλλες μια σχετική είδηση στην εφημερίδα, σχετικά με 15χρονο μαθητή. Η μητέρα του ανέφερε στην Αστυνομία ότι «αυτή είναι η πολλοστή φορά». Και ότι «συνηθίζει να κρύβεται σε ταράτσες πολυκατοικιών όταν φεύγει απ’ το σπίτι». Δεν έγινε γνωστό τι ανέφερε ο πατέρας του. Ίσως, γιατί ο πατέρας του δεν είναι εκεί. Ίσως, γιατί δεν είναι στη ζωή του. Έφυγε, λοιπόν, ο έφηβος – ίσως γιατί βιώνει αποχωρισμό, διαζύγιο γονιών, ρήξη με το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον ή και με τα δύο μαζί…
Η επιθυμία για φυγή, είναι η επώδυνη ιστορία της εφηβείας του. Το ότι δηλαδή, θέλει να είναι κάπου αλλού. Όχι στο σπίτι του, όχι στο σχολείο του. Όχι σε αυτά που θεωρεί προβλήματά του. Παίρνει τους δρόμους, ανεβαίνει στις ταράτσες, πάει στο σπίτι ενός φίλου… Μπορεί η ζωή από κάποια ταράτσα να του φαίνεται για την ώρα λιγότερο τρομακτική, πιο …λογική, πιο υποφερτή, πιο …υποσχόμενη.
Όμως, ο έφηβος δεν μένει πάνω στην ταράτσα. Κάποια στιγμή κατεβαίνει, ή φεύγει από το σπίτι του φίλου όπου κρύβεται κι επιστρέφει στο δικό του. Σχεδόν πάντα επιστρέφει. Και, βέβαια, η επιστροφή του δεν είναι είδηση, όπως η φυγή του. Η επιστροφή του, που είναι σημαντικό κομμάτι της φυγής του, δεν περιλαμβάνεται ποτέ στις ειδήσεις της εφημερίδας.