A Dire Precedent for Cyprus: From Pentadaktylos to Ukraine-Greenland

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, έχει συντρίψει το Διεθνές Δίκαιο και ισοπεδώσει τις διακρατικές και Διεθνείς Σχέσεις. Ασκώντας πολιτική σκληρού ρεαλισμού, επιχειρεί να επιβληθεί διά της ισχύος.
Πρώτα είπε ότι θα επιβάλει -και επέβαλε- «ειρήνη» στη Γάζα. Αργότερα υποσχέθηκε ότι θα τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αφού δέσμευσε τους δυστυχείς Ουκρανούς για τις φυσικές γαίες τους, ακόμα περιμένουν την ειρήνη…
Πρόσφατα, με καταδρομική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, συνέλαβε τον δικτάτορα της χώρας και θα τον δικάσει, δήθεν, για ναρκωτικά και εγκλήματα. Η ουσία, βέβαια, είναι ο αμύθητος πετρελαϊκός πλούτος της, τον οποίο -μαντέψτε!- θα εκμεταλλεύονται αμερικανικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί.
Ταυτόχρονα, ο Αμερικανός σερίφης απαιτεί ν’ αρπάξει τη Γροιλανδία, έδαφος που διοικεί η Δανία, κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Τραμπ θέλει τη Γροιλανδία επειδή, λέγει, κινδυνεύει να πέσει στα χέρια της Ρωσίας και της Κίνας. Αν δεν την πάρει, επιμένει, θα υπάρχει κενό στην άμυνα και ασφάλεια των ΗΠΑ.
Ακόμα και ο Γερμανός Καγκελάριος, Μερτς, σε ομιλία του (16/1/2026) σε συγκέντρωση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU), παραπονέθηκε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος ασκεί «καθαρή πολιτική ισχύος», και κατήγγειλε:
«Παρακολουθούμε τον σημαντικότερο σύμμαχό μας στον κόσμο -και είναι μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ- να απομακρύνεται από μια τάξη, η οποία βασίζεται σε κανόνες. Αντί να τηρεί το Διεθνές Δίκαιο, η πολιτική των ΗΠΑ εξελίσσεται σε μια προσέγγιση που στηρίζεται αποκλειστικά στην ισχύ και στο συμφέρον».
Μα, αυτό έκαναν ανέκαθεν οι ΗΠΑ και αυτό κάνει κάθε ηγεμονική δύναμη. Όλοι οι πόλεμοι γίνονται για το συμφέρον, όπως ανέλυσε πριν από 2500 χρόνια και πλέον ο πρώτος ιστορικός και ρεαλιστής, Θουκυδίδης.
Είναι αυτό ακριβώς που η Ευρώπη δεν εννοεί να καταλάβει. Οι μεγαλύτερες αδυναμίες της είναι η αποτυχία άσκησης μίας κοινής εξωτερικής πολιτικής και μίας κοινής πολιτικής άμυνας.
Στην περίπτωση της Ουκρανίας, ΗΠΑ και Ευρώπη συνεργάζονται εν πολλοίς για την επιβολή κυρώσεων στον Ρώσο εισβολέα και ανακοπή της ρωσικής επιθετικότητας, που θεωρούν ότι ενδέχεται να εξακτινωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Στην περίπτωση της Γροιλανδίας φαίνεται πως οδηγούμαστε πρώτα σε εμπορικό πόλεμο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος εξήγγειλε δασμούς 10% σε ευρωπαϊκά προϊόντα από οκτώ χώρες. Αν μέχρι τον Ιούνιο δεν αρπάξει τη Γροιλανδία, θα αυξήσει τους δασμούς στο 25%. Η αδιστακτότητά του έχει εξοργίσει τους περισσότερους Ευρωπαίους, που μελετούν αντίμετρα.
Η κρίση στις διατλαντικές σχέσεις είναι η χειρότερη από πολλές δεκαετίες, προς άφατη χαρά του Ρώσου Προέδρου Πούτιν. Μπορεί ο Τραμπ να επιβάλει «ειρήνη» στην Ουκρανία; Βεβαίως και μπορεί, αλλά με υψηλό και ακριβό τίμημα για την Ουκρανία και για την Ευρώπη.
Όσο για τη Γροιλανδία, η πιθανή αρπαγή της είναι δουλειά μιας ώρας. Σε εκτενή συνέντευξή του στους New York Times (9/1/2026), ο Τραμπ εξήγησε ότι «το μόνο που μπορεί να μου βάλει φρένο είναι το δικό μου μυαλό και η δική μου ηθική».
Όπως είπε, η εξουσία του ως αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων περιορίζεται μόνο από τη «δική του ηθική», αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο. «Δεν χρειάζομαι το Διεθνές Δίκαιο», είπε προκλητικά. Όσα εκτυλίσσονται γύρω και σε σχέση με την Ουκρανία και τη Γροιλανδία και την πρωτοφανή καταπάτηση και απαξίωση του Διεθνούς Δικαίου από τις ΗΠΑ αφορούν αμεσότατα και την Κύπρο.
Περιορισμός ή παραβίαση της κυριαρχίας της Ουκρανίας και της Γροιλανδίας θα δημιουργούσε εφιαλτικό προηγούμενο και για την Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας 37% του ευρωπαϊκού εδάφους της κατέχεται από την εισβολική Τουρκία.
Πρόσφατα (17/1/2026), το γνωστό περιοδικό «Politico», σε εκτενές ρεπορτάζ του μετά τη Σύνοδο των Επιτρόπων στη Λεμεσό, έγραψε πως, Κύπριοι αξιωματούχοι επισήμαναν, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης ξένων ανταποκριτών:
«Οποιαδήποτε συμφωνία που θα υποχρέωνε είτε την Ουκρανία ή τη Δανία ν’ αποδεχτούν την παραχώρηση εδάφους δεν θα ήταν αποδεκτή, εξαιτίας του προηγούμενου που θα δημιουργούσε, με έναν αξιωματούχο να προειδοποιεί ότι θα άνοιγε το κουτί της Πανδώρας, που δεν θα σταματούσε στην Ουκρανία». Εξάλλου, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επισήμανε:
«Είμαστε το μόνο κράτος-μέλος της ΕΕ που βρίσκεται υπό ξένη κατοχή και κατανοούμε την Ουκρανία πολύ καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος». Ο Υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, είπε ότι «η κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα κράτους-μέλους είναι κάτι που φυσικά λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη».
Το «Politico» έκανε αναφορά και σε δηλώσεις της Υφυπουργού για Ευρωπαϊκά Θέματα, Μαριλένας Ραουνά, αναφορικά με τη σημαία του ψευδοκράτους στον Πενταδάκτυλο.
«Είναι ένα απτό παράδειγμα της κατοχής σε ευρωπαϊκό έδαφος», και «μορφή ψυχολογικού πολέμου και συνεχής υπενθύμιση της κατοχής στους Κυπρίους». Είναι «το πρώτο πράγμα που βλέπουν οι Κύπριοι και άλλοι όταν εισέρχονται στην πρωτεύουσα».
Αυτό το αίσχος στις παρειές του Πενταδαχτύλου είδαν και οι Ευρωπαίοι Επίτροποι που ήρθαν στην Κύπρο στο πλαίσιο της κυπριακής Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Η ξενάγησή τους στη Γραμμή Αττίλα υπογράμμισε με σκληρό τρόπο το μέγα πρόβλημα ασφάλειας που αντιμετωπίζει, όχι μόνο η Κύπρος αλλά και η Ευρώπη, πρώτα εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Και, δεύτερο, λόγω των διαφαινόμενων απειλών για πιθανή ρωσική επίθεση και σε άλλες χώρες.
Υπάρχει κι ένας τρίτος, κρίσιμος λόγος: Οι εδαφικές διεκδικήσεις των ΗΠΑ σε βάρος της Γροιλανδίας θέτουν ξανά και έντονα στο επίκεντρο το μέγα ζήτημα ασφάλειας της Γηραιάς Ηπείρου. Και της Κύπρου.
Το 2017, ο Γάλλος Πρόεδρος, Μακρόν, είχε επιμείνει έντονα στη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης με απεξάρτηση από τις ΗΠΑ, αλλά διατήρηση της συνεργασίας μαζί τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Οι εταίροι δεν τον άκουσαν.
Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ανέθεσε στην Κύπρο να ολοκληρώσει μια «νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας» κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της. Κάλλιο αργά…
Έστω και τώρα, είναι μοναδική ευκαιρία η Κύπρος ν’ αναδείξει πειστικότερα το ευρωπαϊκό πρόβλημα ασφάλειας, διά της Ουκρανίας και της Γροιλανδίας, εστιάζοντας στη συνεχιζόμενη κατοχή κυπριακού, ευρωπαϊκού εδάφους από την Τουρκία.
Θα ήταν εφιαλτικό για την Κυπριακή Δημοκρατία, αν δημιουργηθεί προηγούμενο με την απομείωση της κυριαρχίας της Ουκρανίας και πιθανή αρπαγή της Γροιλανδίας. Ποιος θα συγκρατούσε τον Αττίλα ν’ αρπάξει ολόκληρη την Κύπρο, παραδειγματιζόμενος από τον Τραμπ… και τον Πούτιν;