Από την Άννη Φωτίου στην Annie Alexui: Το «alter ego» της Κύπριας περσόνας του Tik Tok

Γεννήθηκε το 1982 στην Ελλάδα από Κύπριους γονείς. Η μάνα από τη Ζώδια, ο πατέρας από την Κερύνεια. Πρόσφυγες στην Πάφο όπου γνωρίστηκαν κι ερωτεύτηκαν στην πρώτη τους νιότη. Οι τριγμοί που ακολούθησαν οδήγησαν σε μία συμβατική σχέση και πολύ αργότερα στον χωρισμό. Στα πέντε της η οικογένεια επέστρεψε στην Κύπρο. Δεν ήταν εύκολα χρόνια.
Μέχρι την ενηλικίωσή της Ιωάννας –Άννης– Φωτίου τίποτε δεν προμήνυε την ταραγμένη ζωή που θα ακολουθούσε. Μετά τον χωρισμό, στάθηκε με αφοσίωση και βαθιά εμπιστοσύνη στο πλάι της μητέρας της. Η ρήξη ήρθε πολύ αργότερα και παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της προσωπικότητάς της, της δημιουργίας του «alter ego» της στα social media και της ζωής της μέχρι σήμερα.
Ψυχολόγος
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για ένα ατίθασο μεν κορίτσι, με πολλές ευαισθησίες και ενσυναίσθηση δε, πανέξυπνη και άριστη μαθήτρια.
Σπούδασε Ψυχολογία στο City University του Λονδίνου, με υποτροφία, λέει. Κάτοχος μάστερ στη Συμβουλευτική Ψυχολογία, που το απέκτησε ενόσω βρισκόταν στο Λονδίνο για θεραπεία και αποκατάσταση μετά από σοβαρό οδικό δυστύχημα. Σταθμός στην ιστορία της η γνωριμία της, στα 17 της χρόνια, με μία συνομήλική της που είχε μετακομίσει μαζί με την οικογένειά της από τη Λευκωσία στην Πάφο.
Η Annie Alexui, η περσόνα του Tik Tok με τα εκατομμύρια views, που σχολιάζει και καταγγέλλει μέσα από τα βίντεο καθημερινά τη δράση συγκεκριμένων ατόμων, από αξιωματούχους μέχρι ανθρώπους του υποκόσμου, η γυναίκα που καταζητείται με διεθνές ένταλμα από την κυπριακή Aστυνομία για διασπορά ψευδών ειδήσεων και παρενόχληση, μίλησε στον «Π» για πτυχές της ζωής της, την αιτία που την οδήγησε στη δημιουργία του προφίλ της στα social media, την «αποστολή» της, τους λόγους που ζει «εξόριστη» στη Ρωσία.
Εκδίκηση
Μετά το τέλος της συνομιλίας μας μου έστειλε το εξής μήνυμα: «Ήθελα μόνο να είμαι ξεκάθαρη ότι όλο αυτό θα σταματήσει όταν αποδοθεί δικαιοσύνη στην ιστορία μου».
Παραθέτουμε πιο κάτω αποσπάσματα από τη συνομιλία μας με την Annie Alexui.
«Με έκαναν έτσι. Ήμουν το πιο μαννό μωρό. Πίστευα σε πρίγκιπες, σε άσπρα άλογα, σε παραμύθια, διάβαζα να είμαι άριστη μαθήτρια, να τα κάνω όλα σωστά, να μην πειράζω κανέναν, να ταΐζω τα αδέσποτα, να αγαπώ τα παιδάκια. Τώρα δεν με ενδιαφέρει τίποτε. Θέλω την… πεθαμένη ή στη φυλακή. Και το ψυχιατρείο μού κάνει».
«Μεγάλωσα με τη μητέρα και τον πατέρα μου. Ή έτσι νόμιζα (…) Ακόμα υπάρχει μια αμφιβολία ποιος τελικά είναι ο πατέρας μου».
«Στα 17 μου η μητέρα μου με τον πατέρα μου χώρισαν. Πάντα δεχόμουν κακοποίηση από (…). Προσπάθησα να καταγγείλω και όταν ήμουνα μικρή, και όταν πήγα στην Αγγλία προσπάθησα επίσης να (…) καταγγείλω, πολλές φορές».
Έρωτας και ναρκωτικά
«Όταν ήμουν 21 ετών, όταν τελείωσα το πρώτο μου πτυχίο, γνώρισα ένα παιδί από την Ελλάδα, τον ερωτεύτηκα, ήταν ο πρώτος μου έρωτας, τον αρραβωνιάστηκα. Ήταν μπλεγμένος με ναρκωτικά, με είχε μπλέξει κι εμένα ένα διάστημα. Σε κάποια φάση επιστρέψαμε πίσω στην Κύπρο, ο ίδιος πήγε στην Αγία Σκέπη, έκανε την απεξάρτησή του και προχώρησε τη ζωή του, εγώ έκοψα με τη βοήθεια γιατρού που ήταν εξειδικευμένος σε θέματα απεξάρτησης, και εκεί που είχα κόψει και η ζωή μου πήγαινε μια χαρά, επέστρεφα μία μέρα από τη Λεμεσό προς την Πάφο και μπήκε ένας ηλικιωμένος στο αντίθετο ρεύμα μέσα στη σήραγγα, ήταν το 2006, και κτυπήσαμε μετωπικά».
Στα νοσοκομεία
«Ο γέρος πέθανε ακαριαία και εγώ κατέληξα στο νοσοκομείο όπου ταλαιπωρούμουν μέχρι το 2011 και έκανα εγχειρήσεις. Είχα κατάγματα παντού. (…) το δεξί μου πόδι να είναι σχεδόν ανάπηρο, μου έχουν αφαιρέσει τον αστράγαλο».
«Μετά από μήνες στα νοσοκομεία Λεμεσού και Λευκωσίας μεταφέρθηκα στην Αγγλία για θεραπεία. Όσο έκανα την αποκατάστασή μου κι ενώ ήμουν με το «πι», κάποτε στο αναπηρικό καρότσι, εγώ πήρα υποτροφία κι έκανα το μεταπτυχιακό μου και αποφοίτησα με άριστα. Μετά, έμεινα λίγο να εργαστώ στην Αγγλία, δημιούργησα μια καινούργια σχέση και σε κάποια φάση (…)».
Μέχρι που -όπως λέει- την επισκέφθηκε μέλος της οικογένειάς της στην Αγγλία και μέσα από κάποια γεγονότα άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της κακοποίησής της. (…) «Όταν ρωτούσα (σ.σ. στο παρελθόν) γιατί (…) βρισκόταν συνέχεια στο κρεβάτι μου, μου έλεγε ότι με πρόσεχε. (…) αυτό ήταν και το έγκλημα που πήγαινα άπειρες φορές να καταγγείλω γιατί μετά βρήκα και αποδείξεις, βίντεο».
Μετά από αυτά τα γεγονότα, λέει, «αποφάσισα να παρατήσω τη ζωή μου στην Αγγλία (σ.σ. εκεί εξασκούσε το επάγγελμά της ως ψυχολόγος) και να επιστρέψω στην Κύπρο για να κάνω τον ντετέκτιβ. Πριν φύγω από την Αγγλία (σ.σ. έζησε εκεί μέχρι το 2015), πήγα στις Αρχές της Αγγλίας για να καταγγείλω όλα αυτά. Αυτό που μου είπαν ήταν πως τα εγκλήματα αυτά δεν έγιναν στην Αγγλία, δεν μπορούμε να σε βοηθήσουμε. Έτσι μάζεψα τα μπογαλάκια μου και πήγα πίσω Κύπρο. Κι άρχισα να κάνω τον ντετέκτιβ».
Τεκμήρια
«Μέχρι που βρήκα μια βιντεοκάμερα (…). Βρήκα τρεις κασέτες. Στη μία κασέτα ήμουν σε ένα δωμάτιο (…)». Περιγράφει τον ισχυριζόμενο βιασμό της.
«Πήγα στην Αστυνομία, έχω αναρτήσει το βίντεο, του λέω «έλα να δεις το βίντεο που με βιάζουν» και με διώχνει ο αστυνομικός. Δεν είδε το βίντεο ο αστυνομικός. Γιατί αν το έβλεπε θα ήξερε πως έπρεπε να γίνουν συλλήψεις κατευθείαν. Και ξεκίνησα να ερευνώ (…). Όταν έβλεπα την αντίδραση της Αστυνομίας ξεκίνησα να ερευνώ ποια είναι η οικογένειά μου».
Κάνει λόγο για υψηλές διασυνδέσεις των ατόμων στα οποία αναφέρεται ως κακοποιητές της, για να εξηγήσει τον λόγο που η Αστυνομία δεν ερευνούσε τις καταγγελίες της (την περίοδο 2023 και 2024).
«Μπήκε τότε ο (τάδε) στη ζωή μου και εκεί άρχισα να αμφιβάλλω ότι είμαι πραγματικό παιδί του πατέρα μου. Στην Ελλάδα, όπου γεννήθηκα, ήταν φίλοι οι γονείς μου με το άτομο αυτό. Δεν δέχτηκε ποτέ να κάνουμε dna test, έχω όμως ηχογραφήσεις όπου το παραδέχεται. Δεν πήγα μόνο μια φορά στην Αστυνομία. Έτυχε φορά που με κτύπησαν και με έδιωξαν, που με τράβηξαν από το μαλλί και με έβγαζαν έξω από το τμήμα».
Πρόσβαση στον υπόκοσμο
Στην Κύπρο είχε ανοίξει πρακτορείο στοιχημάτων στη Γεροσκήπου. «Ο λόγος που δεν εξασκούσα το επάγγελμά μου και άνοιξα μια τέτοια επιχείρηση ήταν για να έχω μια δουλειά που να μου αποφέρει λεφτά, να δουλεύει μόνη και στον ελεύθερο χρόνο μου να κάνω τις έρευνές μου για την (…). Και επίσης ήθελα να έχω μια δουλειά που θα μου επιτρέπει την πρόσβαση στον υπόκοσμο για να μπορέσω να κάνω την ντετέκτιβ για να μάθω για (…)».
«Έτσι ξεκίνησα να ανακατεύομαι με αυτούς των ναρκωτικών, με αυτούς του τζόγου, με αυτούς των παράνομων πορνό και να μαθαίνω. Και να τους ηχογραφώ όλους. Ξεκίνησε η αυτοκόλλητη σχέση μου με τον (…). Με αγαπούσε πάρα πολύ, μου είχε πάρα πολλή αδυναμία. Ξεκίνησα να ψαχουλεύω το σπίτι του… Ηχογραφούσα τους πάντες και τα πάντα. Το κινητό μου ήταν 24 ώρες το 24ωρο στο recording. Για όλους. Τη μια ήμουν με τον (…) και τη συνοπαρτζιά του, την άλλη με τους τζογαδόρους και τη συνοπαρτζιά τους, την άλλη με τις πουτάνες, τα πρεζόνια, με τους ντίλερ. Και ηχογραφούσα 24 ώρες το 24ωρο. Έχω περίπου 2 terabyte ηχογραφήσεις μόνο. Ενημερώθηκα για τις σελίδες με τα πορνό, για τη δράση (…). στις βίζιτες».
Υψηλές διασυνδέσεις
«Και έκανα το λάθος να πηγαίνω να καταγγείλω και ξεκίνησε όλο αυτό το πράγμα μέχρι σήμερα. Και ο λόγος που δεν με άφηναν να καταγγείλω ήταν το πόση δύναμη έχει (…) με την Εκκλησία και τις μυστικές υπηρεσίες. Αυτός είναι απλά και ξεκάθαρα ο λόγος».
«Πρώτα διέφυγα Αγγλία, με τη βοήθεια Ρώσων (σ.σ που διέμεναν στην Κύπρο), και όταν πήγα Αγγλία προσπάθησα να τους καταγγείλω ξανά (…). Κι έτσι κατέφυγα στη Ρωσία για να βρω το δίκαιό μου. Ήρθα Ρωσία, μόνη μου, χωρίς να ξέρω τη γλώσσα, πήγα σε ένα ξενοδοχείο, την επόμενη μέρα πήγα σε έναν αστυνομικό σταθμό και ξεκίνησα να τους διηγούμαι την ιστορία μου και ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά της ζωής μου, στα 42 μου χρόνια, που δεν με αντιμετώπισαν σαν τρελή, με πίστεψαν. Τους έδειξα όλα τα τεκμήρια, πέρασα από ανακριτές, γιατί είναι και μια διαδικασία να σου δώσουν άσυλο, μου πήρε έναν χρόνο (…)».
Δικαίωση ή θάνατος
Στη Ρωσία κατέφυγε τον Δεκέμβριο του 2024. «Σχεδόν όλο το 2025 πέρασα από ανακριτές, είδαμε την ιστορία μου, τη βάλαμε σε τάξη, έκανα θεραπείες με γιατρούς (…) και μου δόθηκε το άσυλο στις 25 Σεπτεμβρίου 2025».
Με τι πόρους ζει; «Έχω σπίτι στην Κύπρο το οποίο είναι πολύ μεγάλο και το έχω ενοικιάσει σε Ρώσους. Και ζω με το ενοίκιο».
«Είναι δικαίωση ή θάνατος για μένα. Δεν θα σταματήσω ποτέ να τα βγάζω. Αν δεν συλληφθεί (…) αν δεν πεθάνει (…) δεν θα σταματήσω ποτέ να τα βγάζω μέχρι να με σκοτώσουν. Όλοι οι άλλοι "την πληρώνουν" γιατί δεν έχει συλληφθεί (…). Όταν συλληφθεί ή πεθάνει θα σταματήσουν να "την πληρώνουν" και όλοι οι άλλοι. Ό,τι ξέρω για τον οποιονδήποτε θα βγαίνει στη φόρα».
Δεν είμαι αγία
«Όλοι νομίζουν ότι λειτουργώ για το καλό της Κύπρου. Τη μισώ την Κύπρο. Λειτουργώ εκδικητικά. Με παρουσίασαν σαν να είμαι καμιά αγία που θέλει να σώσει την Κύπρο. Και να βουλιάξει η Κύπρος την έχω γραμμένη. Λειτουργώ εκδικητικά. Με ταλαιπώρησαν, με κτύπησαν, με βασάνισαν, με άφησαν ανάπηρη, μου έκαναν τόσα, μου έβαλαν γιατρό χασάπη, καταζητούμενο για εμπόριο οργάνων, με διέλυσαν, με έβγαλαν πελλή, και θα μου βγάζουν και εντάλματα; Και να τους παρακαλώ να δουν το βίντεο και να με διώχνουν; Σίγουρα, θα βγάλω ό,τι έχω και δεν έχω για λόου τους».
Κατάντια
Όσον αφορά στις πληροφορίες που αναρτά μέσα από τα βίντεό της αναφέρει: «Πλέον εμένα εμπιστεύεται ο κόσμος. Αυτή είναι η κατάντια της Αστυνομίας και των δημοσιογράφων. Αντί να εμπιστεύεται εσάς, ο κόσμος εμπιστεύεται εμένα».
Αξίζει αυτή η ζωή στην εξορία για μία εκδίκηση; «Μου πήραν 40 χρόνια από τη ζωή μου, θα πάρω 40 χρόνια από τη δική τους ζωή. Δεν υπάρχει διαπραγμάτευση».
Αλέξης Μαυρομιχάλης
Για τον Αλέξη Μαυρομιχάλη.: «Το Αλεξούι ήταν φίλος μου, όχι γκόμενός μου, ήταν ο μόνος που ήξερε την αλήθεια για μένα, ο μόνος που ήθελε να με βοηθήσει, είχε απειλήσει τους (…) και από την ημέρα που τους απείλησε βρέθηκε νεκρός (…). Ήταν ο πιο καθαρός άνθρωπος (…). Υπόκοσμος, λες εσύ. Ο Αλέξης δεν ήταν ανακατωμένος με ναρκωτικά ούτε με παιδεραστία ούτε με εμπόριο παιδιών και ανθρώπινων οργάνων. Ο Αλέξης έμπαινε εμπόδιο σε τούτα ούλλα. Αν εν τούτος ο υπόκοσμος, προτιμώ να είμαι με ανθρώπους όπως τον Αλέξη».
Οι Ρώσοι
Τους μόνους που εμπιστεύεται είναι οι Ρώσοι. «Είναι πολύ φιλόξενοι. Στην πολυκατοικία μαζευόμαστε στο πάρκο, στο καφέ, μαγειρεύω και τους κτυπώ την πόρτα και τους προσφέρω. Μου αρέσει να προσφέρω και αφού δεν έχω εγώ παιδάκια, να τα αγαπώ, προσέχω τα παιδάκια των γειτόνων. Έτσι περνούν οι ώρες μου. Γράφω το βιβλίο μου, όπου και να είσαι τελειώνει, που θα εκτεθούν ξανά τούτοι ούλλοι. Θα βγάλω ντοκιμαντέρ αλλά περιμένω την κατάλληλη στιγμή. Θα πάθουν σοκ που θα δουν τους εαυτούς τους να πρωταγωνιστούν σε βίντεο βιασμών, τσόντες… Αλλά θα βγει το βιβλίο πρώτα και ύστερα».
Η διαπόμπευση
«Δεν θα επιστρέψω ποτέ στην Κύπρο. Για μένα η Κύπρος πέθανε. (…) Περιμένω… περιμένω. Με πολλή υπομονή, περιμένω (σ.σ. να τα βγάλει στη φόρα όλα.) Τρώγομαι από μέσα μου. Αλλά περιμένω την κατάλληλη στιγμή».
Τι θα έλεγε στην Άννη ως ψυχολόγος αν την είχε απέναντί της;
«Να πράξει ότι θα τη βοηθήσει να ηρεμήσει η ψυχούλα της. Κι εμένα, το μόνο πράγμα που με ηρεμεί, αφού το μόνο που τους πονά είναι η δημόσια διαπόμπευση, αυτό θα τους κάνω. Τους μελετώ πολλά χρόνια για να καταλάβω πώς θα τους πονέσω».