Επιστολή κουρεμένων στα κόμματα: Πυρά για ατιμώρητη αδικία, αναλγησία θεσμών και 4 ερωτήματα

Επιστολή στα πολιτικά κόμματα, απέστειλαν ο Σύνδεσμος Καταθετών Λαϊκής Τράπεζας (ΣΥΚΑΛΑ) και ο Σύνδεσμος Κατόχων Τραπεζικών Αξιογράφων (ΣΥΚΑΤΑ), απαιτώντας απαντήσεις σε ερωτήματα για αποκατάσταση της αδικίας που έχουν υποστεί.
Στην επιστολή που υπογράφουν οι πρόεδροι των συνδέσμων Άδωνις Παπακωνσταντίνου και Σταύρος Γιαλλουρίδης, αναφέρεται ότι «ενόψει των επερχόμενων εκλογών, θεωρούμε υποχρέωσή μας να ζητήσουμε σαφείς απαντήσεις από τα πολιτικά κόμματα σε ζητήματα που μας αφορούν άμεσα».
Δεν αναζητούμε γενικόλογες υποσχέσεις, τονίζουν, αλλά συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις για άλυτα ζητήματα, τα οποία επηρεάζουν χιλιάδες συμπολίτες μας.
«Απευθυνόμαστε σε εσάς ως οι εκπρόσωποι εκείνων των ανθρώπων, των οποίων οι νόμιμες αποταμιεύσεις και τα αξιόγραφα λεηλατήθηκαν από το ειδεχθές οικονομικό έγκλημα του 2013. Θέλουμε να τονίσουμε ότι δεν είμαστε μόνο εμείς που απαιτούμε λογοδοσία για αυτήν την πρωτοφανή αδικία, αλλά και κάθε λογικός πολίτης», σημειώνουν.
«Από το 2013 η Κύπρος γνώρισε δύο διαφορετικές κυβερνήσεις και τρία κοινοβούλια. Ωστόσο, παρά την εναλλαγή προσώπων και συνθημάτων, κανείς δεν λογοδότησε. Οι υπεύθυνοι του οικονομικού εκείνου εγκλήματος εξακολουθούν να κινούνται ελεύθερα, σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα. Όταν η αδικία μένει ατιμώρητη, το κράτος δικαίου κλονίζεται στα θεμέλιά του. Κάποιους, μάλιστα, η Πολιτεία τους πλήρωσε για να φύγουν (Διοικητής ΚΤΚ!)», τονίζουν.
«Η λεηλασία των καταθέσεων και των αξιογράφων στιγμάτισε τη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας. Χιλιάδες οικογένειες, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και συνταξιούχοι είδαν, μέσα σε μία νύχτα, τον κόπο μιας ζωής να εξανεμίζεται. Η συνεχιζόμενη αδιαφορία ισοδυναμεί με συγκάλυψη, εκτός εάν το Κράτος παραδεχθεί επίσημα την ανικανότητά του να αποδώσει δικαιοσύνη», προσθέτουν.
Όπως τονίζουν, «το αποκορύφωμα της θεσμικής αναλγησίας είναι η απαίτηση από Θεσμούς (Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και Γενική Εισαγγελία) να πληρωθούν από τούς ήδη κατακρεουργηθέντες πολίτες, για νομικά έξοδα που αφορούν τις αποσυρθείσες αγωγές των πληγέντων. Αυτοί οι πληγέντες είναι αυτοί που κράτησαν ζωντανό το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου και το Κράτος. Το Κράτος το αναγνώρισε. Οι προαναφερθέντες θεσμοί σφυρίζουν αδιάφορα, θεωρώντας, προφανώς, ότι τα συμβάντα του 2013 εμπίπτουν στην κανονικότητα. Σημειώστε ότι οι πιο πάνω Θεσμοί φέρουν μερίδιο ευθύνης (άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο) για το τι συνέβη το 2013».
Αναξιοποίητα ακίνητα
Στην επιστολή τους, οι σύνδεσμοι αναφέρουν ακόμη ότι το κράτος προικοδότησε το Εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης με ποσά αλλά και με σημαντική ακίνητη Κρατική περιουσία, ως ελάχιστη πράξη αναγνώρισης της αδικίας που υπέστησαν οι ζημιωθέντες. Ωστόσο, τονίζουν, «τα ακίνητα αυτά παραμένουν αναξιοποίητα, παγιδευμένα σε νομικά και διοικητικά κωλύματα, για τα οποία κανείς από την Πολιτεία δεν φαίνεται διατεθειμένος να ασχοληθεί».
«Η αδράνεια αυτή δεν είναι μόνο ακατανόητη αλλά και προσβλητική για κάθε έννοια δικαιοσύνης. Η μόνη λύση είναι να επιστραφούν στο Κράτος τα ακίνητα και η αξία τους να πιστωθεί στο Εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης», σημειώνουν.
Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν, από της ιδρύσεώς του το 2017, το Ταμείο ουδέποτε στελεχώθηκε επαρκώς, με συνέπεια τη συστηματική δυσλειτουργία και καθυστερήσεις στην διεκπεραίωση των σκοπών για τους οποίους ιδρύθηκε.
Όπως εκτιμούν, η θεσμοθέτηση της προικοδότησης του Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης και μια ουσιαστική αύξησή της, ώστε να αποκτήσει πραγματική υπόσταση και να επιταχυνθεί η αποκατάσταση των ζημιωθέντων, είναι επιβεβλημένη.
«Με το υφιστάμενο ποσό, η πορεία προς τη δικαίωση προβλέπεται απελπιστικά πολυετής, περισσότερο από όσα αντέχουμε, αφού κουραστήκαμε να περιμένουμε το αυτονόητο, το στοιχειώδες δίκαιο. Γνωρίζουμε ότι η Βουλή δεν μπορεί να αυξάνει δαπάνες, μόνο να εγκρίνει ή να απορρίπτει. Μπορεί, όμως, μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής και της δικαιοσύνης, να αξιοποιήσει τον δίαυλο επικοινωνίας με την εκτελεστική εξουσία. Μπορεί να πιέσει και να πείσει. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που θα το πράξει. Η πολιτική βούληση, όταν υπάρχει, βρίσκει πάντα τον τρόπο» αναφέρουν.
Τα τέσσερα ερωτήματα προς τα κόμματα είναι:
1. Πώς προτίθεστε να συμβάλετε στην πλήρη διερεύνηση των γεγονότων του 2013;
2. Πως προτίθεστε, σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο, να πιέσετε ώστε να καταρτιστεί ο προϋπολογισμός και το νέο σχέδιο του Ταμείου εγκαίρως, έτσι ώστε να γίνει εφικτή η δεύτερη εκταμίευση εντός του 2026 χωρίς καθυστέρηση και, ειδικότερα, χωρίς τις καθυστερήσεις του παρελθόντος;
3. Πως θα στηρίξετε τη θεσμοθέτηση της προικοδότησης και μια ουσιαστική αύξησή της, ώστε να αποκτήσει πραγματική υπόσταση και να επιταχυνθεί η αποκατάσταση των ζημιωθέντων;
4. Πως θα εμπλακείτε σε αυτή την παράλογη διαδικασία απαίτησης νομικών εξόδων από τους Πολιτειακούς θεσμούς και απαλλαγή των κουρεμένων από τέτοιες παράλογες απαιτήσεις.
«Η πρόσφατη εκταμίευση από το Εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης αποτέλεσε την αφορμή για επαναδραστηριοποίηση, αφύπνιση, ελπίδα και ενδιαφέρον, τα οποία πλέον μετατρέπονται σε ενεργή παρουσία στις κάλπες, σε ψήφο που δεν θα είναι τυφλή, αλλά συνειδητή και υπεύθυνη», τονίζουν.