Η κλιματική αλλαγή ενισχύει ασθένειες από τσιμπούρια

Μια νέα επιστημονική μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας αναδεικνύει τις πολυεπίπεδες προκλήσεις που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή για τα συστήματα κτηνοτροφίας της Μεσογείου.
Ανακοίνωση του Πανεπιστημίου αναφέρει ότι τη μελέτη υπογράφει ο Παναγιώτης Καράνης, Καθηγητής Ανατομίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, σε συνεργασία με ερευνητές από την Ελλάδα και την Τουρκία, και εστιάζει στις ασθένειες που μεταδίδονται από τσιμπούρια.
Συγκεκριμένα, η έρευνα καταδεικνύει ότι οι μεταβολές στο κλίμα, όπως η άνοδος της θερμοκρασίας, οι αλλαγές στα πρότυπα βροχοπτώσεων και η συχνότερη εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων, εντείνουν το φυσιολογικό στρες στα ζώα και ταυτόχρονα ευνοούν την εξάπλωση των τσιμπουριών και των ασθενειών που μεταδίδονται μέσω αυτών.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Entomologia Generalis, παρουσιάζει την υφιστάμενη επιστημονική γνώση γύρω από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής για την οικολογία των τσιμπουριών και τη βιωσιμότητα των κτηνοτροφικών συστημάτων της Μεσογείου.
Όπως επισημαίνει ο Καθηγητής Παναγιώτης Καράνης, η αύξηση των θερμοκρασιών και οι κλιματικές μεταβολές μειώνουν τη διαθεσιμότητα νερού και την ποιότητα των ζωοτροφών, αυξάνοντας το θερμικό στρες στα ζώα και επηρεάζοντας αρνητικά την παραγωγικότητα, την αναπαραγωγή και την ευημερία τους.
«Ταυτόχρονα, οι θερμότερες συνθήκες επεκτείνουν την εποχική δραστηριότητα των τσιμπουριών, επιταχύνουν τον κύκλο ζωής τους και διευκολύνουν την εξάπλωσή τους σε νέες περιοχές, ενισχύοντας έτσι τη μετάδοση ασθενειών και τις οικονομικές απώλειες των αγροτών», αναφέρει.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη μετάβασης από τις παραδοσιακές, αντιδραστικές και κατά κύριο λόγο χημικές μεθόδους αντιμετώπισης σε ολοκληρωμένες στρατηγικές προσαρμοσμένες στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής.
Μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων περιλαμβάνονται η ανάπτυξη συστημάτων έγκαιρης επιτήρησης και προειδοποίησης, η βελτίωση της διαχείρισης των βοσκοτόπων, ο στοχευμένος έλεγχος των φορέων ασθενειών και η υιοθέτηση ανθεκτικών κτηνοτροφικών πρακτικών.