«Θα ήθελα μια χώρα…»*

Επιστρέφοντας στην Αθήνα από την Κύπρο, απόβραδο Κυριακής, άνοιξα κουβέντα με τον διπλανό μου στο αεροπλάνο για το σκάνδαλο στο Προεδρικό. Ή μάλλον, εκείνος μου απευθύνθηκε πρώτος:
– Ελλαδίτης;
– Έλληνας, ναι. Δεν μου αρέσει το «Ελλαδίτης».
– Το καταλαβαίνω, αλλά και εγώ, ξέρετε, Έλληνας είμαι και Έλληνας νοιώθω. Απλώς δεν είμαι ΑΠΟ την Ελλάδα.
– Έχετε δίκιο, είπα.
Με ρώτησε «με τι ασχολείστε;». Του είπα κι αμέσως πήρε μπρος!
Φυσικά, για τα γεγονότα στο Προεδρικό.
«Άστα. Αλλά τι να πεις;».
Χαρακτηριστικός τρόπος για δώσεις στον άλλον να καταλάβει ότι δεν επιθυμείς κουβέντα. Πόσο μάλλον, για το … συγκεκριμένο.
Έτσι, επιστρέψαμε κι οι δυο στον κόσμο μας. Το κινητό!
Εκείνος, έβλεπε μια ταινία. Μπορεί και σίριαλ. Στα αγγλικά.
Εγώ, επίσης, στο κινητό, έπαιζα ένα παιχνίδι (Vita Mahjong) με το οποίο έχω κολλήσει άγρια, κυρίως διότι ανταγωνίζεσαι άλλους.
Φτάνοντας στην Αθήνα, πήρα στο τηλέφωνο τον πνευματικό μου εδώ στην Ελλάδα (έχω και στην Κύπρο, αλλά δεν είμαι συνεπής!).
– Να νηστέψεις! Μου είπε.
– Πλάκα κάνεις γέροντα; Τι σχέση έχει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι με τον Ύψιστο; (Να’τα τώρα, είπα από μέσα μου).
– Δεν μίλησα για τον Ύψιστο. «Νηστεία» είναι αυτοσυγκράτηση, ή και εγκατάλειψη για ό,τι γίνεται εμμονή.
– Κανονικά, διαβάζω εφημερίδες όταν πετώ. Αλλά, όλα αυτά με τον Χριστοδουλίδη με βαραίνουν και έτσι ξεχνιέμαι με το Vita Mahjong.
– Αν είναι έτσι, ξαναπάρε το κινητό.
– Ευχαριστώ γέροντά μου!
Τροφή για Σκέψη, από μια γυναίκα διόλου τυχαία, για την επέμβαση (ο ομιλών την ονόμασε αρχικώς «Πειρατεία» από τον Τραμπ), σχετικά με την κατάληψη της Βενεζουέλας. Είναι η κα Μιράντα Ξαφά, Ελληνίδα οικονομολόγος, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδος στο διοικητικό συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και τώρα επικεφαλής οικονομική σύμβουλος του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη. Συγκεκριμένα:
«Όσοι καταδικάζουν την επιδρομή των αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα αδυνατούν να διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ της επιθετικότητας της Ρωσίας και της Κίνας να καταπιούν γειτονικές δημοκρατίες (Ουκρανία και Χονγκ Κόνγκ αντίστοιχα) και μιας στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ για τη σύλληψη ενός μη νόμιμου, μη εκλεγμένου δικτάτορα που κατηγορείται για εγκλήματα του ποινικού δικαίου».
Ένας επισκέπτης στον τοίχο της στο Facebook, ο κ. Πέτρος Γκούμας, απάντησε αναρωτώμενος: «Και από πού αντλεί αυτό το δικαίωμα ο Τραμπ να απαγάγει έναν αρχηγό άλλου κράτους;».
Η κα Ξαφά του απάντησε ως εξής: «Η Αμερική δεν αναγνωρίζει τον Μαδούρο ως νόμιμο αρχηγό κράτους. Ρεπουμπλικανοί και Δημοκράτες συμφωνούν ως προς αυτό: Ο Μαδούρο έχασε τις εκλογές του 2024 κι η παραμονή του στην εξουσία είναι παράνομη. Γι’ αυτό και θα χάσει στα αμερικανικά δικαστήρια όταν δικαστεί, όπως έχασε και ο Νοριέγκα του Παναμά».
Ανάρτηση της Ημέρας, στο Facebook, από τον Στράτο Φαναρά, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Metron Analysis και κυρίως: Ευαίσθητος. Ποιητής και ΑΕΚτζής. Οι παρακάτω ευχές του για το 2026, συνοδεύονται και με τη φωτογραφία των υπέροχων κυκλάμινων μέσα στα χιόνια:
Θα ήθελα μια χώρα (*)
που θα γκρεμίσει την κατανάλωση απ’ το βάθρο της
μια χώρα
που θα αγαπά το αυθεντικό, θα ξέρει από στυλ
θα ξεχωρίζει τον κορεσμό απ’ την αυτάρκεια
μια χώρα ανθρώπων με ηρεμία στα μάτια, στη φωνή
ανθρώπων με μεγάλες αγκαλιές, ανοιχτούς στο άλλο
μια χώρα που να πατά στα πόδια της με δύναμη
για να εκτοξεύεται στο σύμπαν με παιχνιδιάρικη διάθεση.