«Μηδενική ανοχή» στα λόγια – Νέα αναβολή του Πολιτικού Γραφείου ΔΗΣΥ για Νίκο Σύκα

Σε ένα κρεσέντο πολιτικής αναποφασιστικότητας και τακτικισμών εξελίσσεται η υπόθεση του βουλευτή Λεμεσού Νίκου Σύκα, με την ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού να επιλέγει για δεύτερη φορά την οδό της αναβολής, κρυμμένη πίσω από νομικές γνωματεύσεις και δικαστικές διαδικασίες.
Ενώ η κοινωνία παρακολουθεί εμβρόντητη το θέμα της άσκησης βίας κατά της συντρόφου του, το Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ επέλεξε να μεταθέσει την ευθύνη στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η σημερινή απόφαση για νέα αναβολή αποτελεί μια απέλπιδα προσπάθεια της ηγεσίας να κερδίσει χρόνο, αποφεύγοντας να πάρει μια ξεκάθαρη θέση ηθικής τάξεως που θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητη από την ποινική έκβαση.
Παρά τις βαρύγδουπες δηλώσεις της Προέδρου του κόμματος περί «μηδενικής ανοχής» και την εισήγησή της για απομάκρυνση του βουλευτή, η σημερινή ανακοίνωση δείχνει ότι το κόμμα είναι εγκλωβισμένο. Η «αμείλικτη» στάση που διαφημίστηκε, φαίνεται να προσκρούει σε εσωκομματικές ισορροπίες, με την ηγεσία να εμφανίζεται ανίσχυρη να επιβάλει την πολιτική κάθαρση εδώ και τώρα.
Η εμμονή στην ολοκλήρωση της διαδικασίας άρσης της ασυλίας προκαλεί ερωτηματικά. Τη στιγμή που η ίδια η Αστυνομία διερευνά αυτεπάγγελτα την υπόθεση –παρά την απόσυρση της καταγγελίας– η πολιτική ηγεσία θα μπορούσε ήδη να έχει αποφασίσει αν ένας άνθρωπος με τέτοιες σκιές μπορεί να κοσμεί ένα κομματικό ψηφοδέλτιο. Αντί αυτού, επιλέγεται η «στεγνή» γραφειοκρατική οδός, αφήνοντας την υπόθεση να σέρνεται και να προκαλεί φθορά.
Το ρεζουμέ της σημερινής ανακοίνωσης είναι απογοητευτικό: Για το ΔΗΣΥ, η βία κατά των γυναικών φαίνεται πως είναι ένα ζήτημα που μπορεί να περιμένει την επόμενη Πέμπτη ή την επόμενη δικαστική απόφαση. Η πολιτική ευθύνη θυσιάζεται στο βωμό της «νομικής διασφάλισης», στέλνοντας το μήνυμα ότι οι αρχές του κόμματος είναι ελαστικές όταν πρόκειται για πρωτοκλασάτα στελέχη.
Ο ΔΗΣΥ βρίσκεται ενώπιον ενός ηθικού βαρόμετρου και, μέχρι στιγμής, η βελόνα δείχνει «αναμονή». Η κοινωνία όμως δεν αναβάλλει τις κρίσεις της, και η εικόνα ενός κόμματος που διστάζει να κόψει τον «γόρδιο δεσμό» σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα, πλήττει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του.