Οι πινελιές, η βούρτσα και ο «υβριδικός πόλεμος»

Οι πινελιές, η βούρτσα και ο «υβριδικός πόλεμος»
Του Κώστα Α. Κωνσταντίνου
Προσπαθώντας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, η προεδρία και το περιβάλλον της φρόντισαν ευθύς εξαρχής να βρουν κάπου να φορτώσουν την υπόθεση με το περιβόητο βίντεο. Βγήκε λοιπόν σε αδρές γραμμές ότι η καημένη Κύπρος δέχεται, λίγες ώρες μετά την ανάληψη της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, μια ξενοκίνητη επίθεση, που φρόντισαν να χαρακτηρίσουν υβριδικό πόλεμο.
Πέραν του ότι η εν λόγω ορολογία είναι πολύ συζητήσιμη ως προς την ύπαρξη ή ανυπαρξία περιεχομένου (υβριδικός -ή -ό: ανήκει ή αναφέρεται στο υβρίδιο, π.χ. υβριδικά κύτταρα, που είναι αποτέλεσμα συνένωσης ή συνύπαρξης δύο διαφορετικών στοιχείων) και πέραν του ότι αποτέλεσε εύπεπτο επιχείρημα και επί προηγούμενης διακυβέρνησης (παρέπεμψε στην έννοια αυτή ακόμη και τις προσφυγικές ροές), φρόντισε λοιπόν η προεδρία να κουνήσει και το δάχτυλο στην αντιπολίτευση, λέγοντας ότι δεν δέχεται μαθήματα από αυτούς που πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη, παραπέμποντας στο κόμμα της Αριστεράς.
Μόνο που το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης, στην προσπάθειά του να αφήσει αιχμές εναντίον άλλων, φαίνεται να ξέχασε τα έργα και ημέρες της προεκλογικής περιόδου, όταν τότε δεν χρειάστηκε και κάποιος ανίερος εχθρός του κ. Χριστοδουλίδη για να τον αφήσει εκτεθειμένο. Δεν χρειάστηκε δα και κάποιος ξένος δάκτυλος ή τουρκικό πληκτρολόγιο για να τον πλήξει, όταν με το καλημέρα της προεκλογικής περιόδου υπήρξε η γνωστή αποκάλυψη περί της αντιγραφής σημείων από ομιλία του Ιωάννη Κασουλίδη το 2008 κατά την εξαγγελία της υποψηφιότητάς του.
Και βεβαίως τότε η επιχειρηματολογία περί κάποιων πινελιών πήρε την πληρωμένη απάντηση του κ. Κασουλίδη ότι οι φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν μεγαλύτερες από τη βούρτσα ενός βαφέα. Και τότε ασφαλώς υπήρξε απομάκρυνση του επικοινωνιολόγου κ. Φλέσσα. Ας θυμηθούμε βεβαίως και τις καταγγελίες του Μανώλη Κυριάκου, ειδικού σε θέματα μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στον «Πολίτη», περί εντολών του κ. Χριστοδουλίδη για κατασκευή ψευδών λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα, με σκοπό να πληγούν πολιτικοί αντίπαλοι και δημοσιογράφοι. Κάτι που ασφαλώς χαρακτηρίστηκε τότε ως συκοφαντία και επίθεση λάσπης.
Ερχόμενοι στο σήμερα, οι νυν κυβερνώντες συνεχίζουν να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και αρνούνται να μιλήσουν ξεκάθαρα για την ταμπακιέρα. Για το περιεχόμενο δηλαδή των στιχομυθιών στο εν λόγω βίντεο, την ίδια ώρα που καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστεί η Πρώτη Κυρία ως θύμα αυτής της κατάστασης.
Εφόσον λοιπόν ως επιτελείο τότε πιάστηκαν οι ίδιοι με τη γίδα στην πλάτη, ας μην κουνάνε το δάχτυλο σε αυτούς που τους υποδεικνύουν την ανάγκη ανάληψης εμπράκτως πολιτικών ευθυνών. Κι ας μιλήσουν ξεκάθαρα για την ουσία της υπόθεσης.