Το τίμημα της ασφάλειας και η ψευδαίσθηση της «δωρεάν» ειρήνης

Του Πατριάρχη
Η επίσημη παραλαβή της πρώτης φρεγάτας τύπου Belh@rra (FDI) από την Ελλάδα, σηματοδοτεί την είσοδο του Πολεμικού Ναυτικού σε μια νέα εποχή ψηφιακής κυριαρχίας και αποτρεπτικής ισχύος. Με την προοπτική της απόκτησης συνολικά τεσσάρων τέτοιων υπερσύγχρονων μονάδων, η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς «πλοία», αλλά επενδύει στην επιβίωσή της σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που φλέγεται και σε μια Ανατολική Μεσόγειο όπου η ισχύς παραμένει ο μοναδικός αξιόπιστος συνομιλητής.
Ωστόσο, όπως συμβαίνει πάντα σε αυτή τη χώρα, η ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων συνοδεύεται από τη μόνιμη επωδό του λαϊκισμού. Μια επωδός που ντύνεται με τον μανδύα της «κοινωνικής ευαισθησίας» ή της «αντιιμπεριαλιστικής» ρητορικής, για να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, πως τα δισεκατομμύρια για τις φρεγάτες είναι «πεταμένα λεφτά» που θα έπρεπε να είχαν δοθεί στην υγεία, την παιδεία ή τους φτωχούς!
Είναι εύκολο, σχεδόν ελκυστικό, να λαϊκίζει κανείς συγκρίνοντας το κόστος μιας φρεγάτας με τον αριθμό των νοσοκομείων ή των σχολείων που θα μπορούσαν να χτιστούν. Είναι όμως μια σύγκριση που στερείται στοιχειώδους λογικής και ιστορικής γνώσης.
Το κράτος δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που παράγει πλούτο και κοινωνικές παροχές στο κενό. Το κράτος είναι, πάνω από όλα, η εδαφική κυριαρχία και η εθνική ανεξαρτησία. Χωρίς αυτά τα δύο συστατικά, δεν υφίσταται ούτε οικονομία, ούτε εκπαιδευτικό σύστημα, ούτε σύστημα υγείας. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα λαών που θεώρησαν την ειρήνη δεδομένη και την άμυνα δευτερεύουσα, για να καταλήξουν να χάσουν τα πάντα. Έχασαν και τα σχολεία τους και τα νοσοκομεία τους και την ίδια την πατρίδα τους.
Όταν η Ελλάδα εξοπλίζεται, δεν το κάνει γιατί έχει στο μυαλό της «πολεμικές περιπέτειες».
Η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι διαχρονικά αμυντική και προσκολλημένη στο Διεθνές Δίκαιο. Όμως, στην Ανατολική Μεσόγειο, το Διεθνές Δίκαιο συχνά «διαβάζεται» μέσα από την κάννη των πυροβόλων. Αν η Ελλάδα δεν είχε την ισχύ να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα και την εδαφική της ακεραιότητα, τότε καμία «κοινωνική παροχή» δεν θα είχε αξία, γιατί απλούστατα δεν θα υπήρχε το πλαίσιο για να εφαρμοστεί.
Ένα άλλο αγαπημένο επιχείρημα όσων αντιδρούν στην ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού είναι η δήθεν «υποταγή στα κελεύσματα του ΝΑΤΟ». Πρόκειται για μια στρέβλωση της πραγματικότητας. Η Ελλάδα δεν αγοράζει τις Belh@rra για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Συμμαχίας στον Ατλαντικό. Τις αγοράζει για να μπορεί να επιχειρεί αυτόνομα και αποτελεσματικά στο Αιγαίο και στην Κυπριακή ΑΟΖ.
Οι φρεγάτες αυτές, με τα υπερσύγχρονα ραντάρ SeaFire και τους πυραύλους Aster 30, προσφέρουν μια «ομπρέλα» προστασίας που εκτείνεται σε εκατοντάδες χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά τη δυνατότητα να αποτρέψει την πρόκληση σε οποιονδήποτε επιβουλεύεται την εθνική της κυριαρχία. Είναι η απόλυτη έκφραση της αποτροπής και η αποτροπή είναι ο φθηνότερος τρόπος για να αποφύγεις τον πόλεμο.
Όσοι μιλούν για «πεταμένα λεφτά», ας αναλογιστούν ποιο θα ήταν το κόστος μιας θερμής εμπλοκής, κάποιας απώλειας εδάφους ή μιας εθνικής ταπείνωσης. Το κόστος μιας ήττας δεν αποτιμάται μόνο σε χρήμα, αλλά σε γενιές που θα ζήσουν υπό καθεστώς υποτέλειας. Τα χρήματα που δίνονται για την άμυνα είναι το «ασφάλιστρο» που πληρώνουμε ως έθνος για να μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, να εργαζόμαστε και να σχεδιάζουμε το μέλλον μας.
Το επιχείρημα «δώστε τα λεφτά στους φτωχούς» είναι ο ορισμός του παραλόγου σε μια χώρα που απειλείται καθημερινά. Αν δεν υπάρχει κράτος να εγγυηθεί την ασφάλεια, ποιος θα φροντίσει τους φτωχούς; Σε περιόδους κρίσης ή εθνικής κατάρρευσης, οι πρώτοι που πλήττονται είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι.
Όταν η Ελλάδα παραλαμβάνει μια Belh@rra, στέλνει ένα μήνυμα σταθερότητας. Η σταθερότητα φέρνει επενδύσεις, η οικονομία αναπτύσσεται και τότε δημιουργούνται οι πόροι για την υγεία και την παιδεία. Το να ζητάς να σταματήσουν οι εξοπλισμοί για να δοθούν τα χρήματα σε κοινωνικές παροχές είναι σαν να ζητάς από έναν ιδιοκτήτη σπιτιού να βγάλει την πόρτα και τις κλειδαριές για να αγοράσει μια καλύτερη τηλεόραση. Το πιθανότερο είναι ότι σύντομα θα μείνει και χωρίς πόρτα και χωρίς τηλεόραση.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ενίσχυση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έχει άμεσο αντίκτυπο και στην Κύπρο. Η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ισχύ των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Οι Belh@rra, με τις δυνατότητες αεράμυνας που διαθέτουν, αλλάζουν τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η τουρκική αυθαιρεσία δεν μένει αναπάντητη.
Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, οι εξοπλισμοί αυτοί δεν είναι επιλογή πολυτελείας, αλλά ανάγκη επιβίωσης. Ζούμε σε μια γειτονιά όπου ο αναθεωρητισμός έχει γίνει επίσημη κρατική ιδεολογία της Άγκυρας. Το να αρνείσαι την ανάγκη για σύγχρονα όπλα σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι προάσπιση της ειρήνης, αλλά εθελοτυφλία που ενίοτε συγγενεύει με την εθνική μειοδοσία.
Η παραλαβή της πρώτης φρεγάτας Belh@rra είναι μια νίκη της λογικής έναντι του λαϊκισμού. Είναι η απόδειξη ότι η Ελλάδα, παρά τις οικονομικές δυσκολίες των προηγούμενων ετών, αρνείται να παραιτηθεί από τον ρόλο της ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή.
Όσοι επιμένουν να μετρούν τις φρεγάτες σε νοσοκομειακές κλίνες, ας καταλάβουν επιτέλους ότι αν δεν έχουμε πατρίδα να τις στεγάσει, οι κλίνες αυτές δεν θα ανήκουν σε εμάς. Η ελευθερία έχει κόστος και το κόστος αυτό είναι πάντα μικρότερο από το τίμημα της υποταγής. Χωρίς ισχυρή άμυνα, απλώς θα είμαστε όλοι φτωχοί, χωρίς πατρίδα και χωρίς μέλλον. Οι Belh@rra είναι εδώ για να διασφαλίσουν ότι αυτό το σενάριο θα παραμείνει απλώς ένας εφιάλτης που δεν θα ζήσουμε ποτέ.